Το Ελληνικό Τρίγωνο των Βερμούδων στη θάλασσα της Μεθώνης

Η υποθαλάσσια άβυσσος, όπου βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου, λόγω των πολλών ναυαγίων που έχουν σημειωθεί, μπορεί να χαρακτηριστεί ως Ελληνικό Τρίγωνο των Βερμούδων...

Λίγα μίλια νοτιοδυτικά της Σαπιέντζας, απέναντι από τη Μεθώνη, βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου (στα 5.121 μ.), το Φρέαρ των Οινουσσών.

«Νέστωρ» και Φρέαρ των Οινουσσών

Από εκεί λαμβάνουν χώρα οι έρευνες του πειράματος «Νέστωρ». Ουσιαστικά το όνομα του πρωτοποριακού προγράμματος, στο οποίο συμμετέχουν ελληνικά και ξένα ερευνητικά ιδρύματα, είναι το ακρωνύμιο NESTOR (Neutrino Extended Submarine Telescope with Oceanographic Research). Στόχος είναι, μέσα από τα βάθη της αβύσσου όπου μπορούν να «εγκλωβιστούν» καθώς δε φτάνει ηλιακό φως, να ερευνηθεί η ύπαρξη των νετρίνων, αυτών των μικροσκοπικών σωματιδίων που ελπίζεται ότι θα δώσουν καθοριστικές για το παρελθόν του Σύμπαντος πληροφορίες. Στο φρέαρ έχει στηθεί ένα τεράστιο τηλεσκόπιο, μεγαλύτερο από τον Πύργο του Άιφελ, ενώ πρόσφατα ποντίστηκε - με μεγάλες δυσκολίες - και το καλώδιο οπτικών ινών που δίδει πληροφορίες στο σταθμό των ερευνητών, ο οποίος έχει εγκατασταθεί στο παλιό γυμνάσιο της Πύλου.

«Navigare con Sapienza». Αυτή ήταν η συμβουλή («πλεύσε με σοφία») στους ναυτικούς του ύστερου Μεσαίωνα, αποτυπωμένη σε χάρτες από τους κοσμογυρισμένους τότε Ενετούς. Λέγεται ότι η φράση αυτή ολοκληρωνόταν κοντά στη Μεθώνη και η λέξη «Sapienza» έπεφτε πάνω σε ένα νησάκι μπροστά στο λιμάνι της. Γι' αυτό βαφτίστηκε έτσι η Σαπιέντζα. Αποτελεί, πάντως, ταιριαστό όνομα για όσους πλέουν στα νερά της διάσπαρτης από ναυάγια περιοχής. Προφανώς δεν είχαν υπόψη τους τη συμβουλή αυτή οι καπετάνιοι των δύο φορτηγών που συγκρούστηκαν λίγα μίλια μακρύτερα από τη Σαπιέντζα στις 5.43 το πρωί του Απριλίου του 2013, Μεγάλη Δευτέρα.

Πολλά τα βυθισμένα σκαριά πλοίων όλων των εποχών και σπουδαία τα φορτία τους, που έρχονται στο φως συνήθως από τους ψαράδες που βουτούν στα νερά αυτά - πρωτοεντόπισαν τα «μάρμαρα» γύρω στο 1920. Εκεί ναυάγησε ένα πλοίο με κλεμμένο φορτίο, τις γρανιτένιες κολόνες που πιθανολογείται ότι προέρχονταν από το Μεγάλο Περιστύλιο του Ηρώδη στην Καισάρεια της Παλαιστίνης (1ος αι. μ.Χ.). Εκεί το επονομαζόμενο «ναυάγιο των σαρκοφάγων», καθώς το φορτίο ήταν ρωμαϊκές σαρκοφάγοι από τιτανιούχο λίθο. Κατά το θρύλο, ήταν το σημείο όπου αποβιβάστηκε ο Απόστολος Παύλος, όταν πηγαίνοντας στη Ρώμη το πλοίο του έπεσε σε καταιγίδα.

Το νησί ήταν γνωστό αγκυροβόλιο αλλά και σημαντικό λιμάνι στη Μεσόγειο για όποιον ήθελε να ελέγχει το πέρασμα προς την Ανατολή. Γι’ αυτό δεν προκαλεί εντύπωση που οι Ενετοί, οι θαλασσοκράτορες της εποχής, το πήραν μετά τη Δ' Σταυροφορία, το 1209, με τη «Συνθήκη της Σαπιέντζας». Ο θρύλος λέει ότι σε έναν κολπίσκο του νησιού, σε μια σπηλιά που δεν υπάρχει πια, κρυβόταν ο πειρατής Μανέτας. Αποτέλεσε, πάντως, αγκυροβόλιο και ορμητήριο τόσο των Τούρκων και των Ενετών όσο και του ελληνικού στόλου το 1825.

Ο Ιμπραήμ και το κυνήγι του χρυσού

Απέναντι, στη Μεθώνη, σπουδαίο γεωπολιτικό κόμβο επί αιώνες, αποβιβάστηκε το 1825 ο στρατός του Ιμπραήμ, σκορπώντας τον τρόμο στους επαναστατημένους Ελληνες, καταλαμβάνοντας μεγάλο τμήμα του Μοριά. Εγκαταστάθηκε στο ενετικό κάστρο της πόλης (χτίστηκε το 1209 για να εξυπηρετήσει τα πλοία και το θαλάσσιο διάδρομο που ήλεγχαν οι Ενετοί), το οποίο είχαν καταλάβει οι Οθωμανοί το 1500 και ανακατέλαβε ο Βενετός ναύαρχος Φραντζέσκο Μοροζίνι το 1686.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Τούρκοι από το 1715 που ανέλαβαν τον έλεγχο της στρατηγικής αυτής - από το Βυζάντιο ακόμη - πόλης, την κράτησαν καθ' όλη τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, παρότι πολιορκήθηκε πολλάκις. Τελικά, την πόλη θα απελευθερώσει αμαχητί το 1828 ο Μαιζών με το γαλλικό εκστρατευτικό σώμα. Στα πολλά ναυάγια γύρω από τη Σαπιέντζα και τη Σχίζα αναζητούσαν πρόσφατα και το πλοίο που μετέφερε το θρυλούμενο χρυσό των Εβραίων της Θεσσαλονίκης που είχαν αρπάξει οι ναζί. Ο Γερμανός αξιωματικός Μαξ Μέρτεν είχε καταφέρει να συγκεντρώσει μια τεράστια περιουσία με χρυσές λίρες και κοσμήματα.

Υποσχέθηκε στον εβραϊκό πληθυσμό ότι δε θα σταλούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, αν του δώσουν τα πολύτιμα υπάρχοντά τους, αλλά τελικά υπέγραψε τον εκτοπισμό τους. Το κυνήγι αυτού του «χαμένου θησαυρού» ξεκίνησε το 2000 για να εντοπιστεί ό,τι έχει απομείνει από το καΐκι που το 1943 λέγεται ότι βυθίστηκε στη Νοτιοδυτική Πελοπόννησο. Τελικά, όσοι συμμετείχαν αποκόμισαν μόνο απογοήτευση, μιας και ο περίφημος καταποντισμένος «θησαυρός του Μέρτεν» δε βρέθηκε ποτέ. Ήταν, όμως, μία ακόμη ιστορία για θησαυρό που ακούν οι κάτοικοι της περιοχής εδώ και πολλά χρόνια. Άλλοι λένε για πειρατές που σταμάτησαν εκεί και έκρυψαν διαμάντια και λίρες. Κάποιοι ψαράδες ισχυρίζονταν ότι η θάλασσα ξέβραζε χρυσές λίρες σε συγκεκριμένα σημεία.

Με τέτοιον θησαυρό ναυαγίων, όμως, το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό που συζητείται, η δημιουργία ενός υποβρύχιου αρχαιολογικού πάρκου, θα κατευνάσει κάπως την ήδη εξημμένη φαντασία ορισμένων.

Η γαλέρα με τους γρανιτένιους κίονες

Τα πρώτα χρόνια του 10ου μ.Χ. αιώνα, όταν στην τότε παντοδύναμη Ρώμη βασίλευε ο καίσαρας Οκταβιανός ή Γάιος Οκτάβιος ή Αύγουστος, ο Ηρώδης Φίλιππος Β', γιος του Ηρώδη του Μεγάλου και τετράρχης Ιτουραίας και Τραχωνίτιδας, μετονόμασε την πόλη Πανιάδα, προς τιμήν του Αυγούστου, σε Καισάρεια. Η αρχαία πόλη της Παλαιστίνης στις εκβολές του Ιορδάνη, που μέχρι τότε όφειλε το όνομά της σε ένα σπήλαιο της περιοχής που ήταν αφιερωμένο στον τραγοπόδαρο θεό Πάνα, έμεινε από τότε γνωστή και σαν Καισάρεια του Φιλίππου. Στη μετονομασία της πόλης ανοικοδομήθηκε και ένα λαμπρό περιστύλιο, με γρανιτένιες κολώνες που έφθασαν γι’ αυτό το σκοπό εκεί από το Ασουάν της Αιγύπτου. Τους επόμενους αιώνες, κατά τη διάρκεια της πρώτης σταυροφορίας και μετά την κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 1099, το περιστύλιο της Καισάρειας καταστράφηκε συθέμελα και φυγαδεύτηκε, μαζί με άλλους αρχαιολογικούς θησαυρούς, από τους Βενετούς με πλοία στη Δύση.

Κάτι ανάλογο επαναλήφθηκε περίπου εκατό χρόνια αργότερα, στην τέταρτη σταυροφορία, όταν και τότε οι πολιτιστικοί θησαυροί της Κωνσταντινούπολης φυγαδεύτηκαν για να λαμπρύνουν την πόλη των δόγηδων. Όμως, τουλάχιστον ένα από τα πλοία, που μετέφεραν μεταξύ των άλλων αρχαιοτήτων και δώδεκα γρανιτένιες κολώνες από την Καισάρεια, βούλιαξε στο «Στενό» της Μεθώνης, σε απόσταση 50-60 μέτρων από το ακρωτήριο Καρσί της Σαπιέντζας.

Σήμερα, σε βάθος 7-8 μέτρων, αναπαύονται στο βυθό του «Στενού», διασκορπισμένα σε διάμετρο περίπου τριάντα μέτρων, αρκετά κομμάτια από σπασμένους γρανιτένιους κίονες, αλλά και ένας ακέραιος κίονας. Ένα κομμάτι από τις ερυθρωπές γρανιτένιες κολόνες, ανελκύστηκε από το ναυάγιο, κάποια στιγμή στη διάρκεια της α' βενετοκρατίας. Αφού διακοσμήθηκε με γοτθικό κιονόκρανο (gotico fiorito), τοποθετήθηκε στο προαύλιο του παλατιού του castellano της Μεθώνης. Μετά την ανέλκυση του κίονα από τη βυθισμένη γαλέρα, το ναυάγιο ξεχάστηκε.

Οι τέσσερις ρωμαϊκές σαρκοφάγοι από την Τροία

Ένα άλλο αρχαίο ναυάγιο του 2ου ή 3ου μ.Χ. αιώνα, τουλάχιστον τέσσερις ρωμαϊκές σαρκοφάγοι από τιτανιούχο λίθο και προέλευση τις ακτές της Τροίας στη Μυσία, κοσμούν κι αυτές το βυθό του Στενού της Μεθώνης. Μαζί τους βρίσκονται φυσικά και τα σκεπάσματά τους. Η μια είναι σπασμένη και οι άλλες τρεις ανέπαφες. Πάνω τους φέρουν πανομοιότυπες ανάγλυφες παραστάσεις με γιρλάντες. Το 1920, ντόπιοι ψαράδες εντόπισαν το ναυάγιο των ρωμαϊκών σαρκοφάγων. Έτσι, το 1925, ο ιστοριοδίφης δικηγόρος της Καλαμάτας, Διονύσιος Πόταρης, που τότε υπηρετούσε στην Πύλο ως διευθυντής του συνεταιρισμού σταφίδας, εντόπισε με τη βοήθεια των ψαράδων και κατέγραψε τα «μάρμαρα».

Τον Ιούνιο και τον Οκτώβριο του 1925 έστειλε δυο αναφορές στο υπουργείο Παιδείας που τότε ήταν αρμόδιο και εν τω μεταξύ κατόρθωσε, με δικά του έξοδα και με περαστικούς από την Πύλο Καλύμνιους σφουγγαράδες, να ανελκύσει μια ρωμαϊκή σαρκοφάγο.

Στη συνέχεια, την έστειλε με πλοίο από την Πύλο στον Πειραιά. Το 1963, ο αυτοδύτης Peter Throckmorton έφθασε στη Μεθώνη και, έπειτα από υποδείξεις και πάλι ντόπιων ψαράδων, «κατέβηκε», φωτογράφισε και αποτύπωσε σε ακριβή τοπογραφικά δια- γράμματα τα αρχαιολογικά ευρήματα των ναυαγίων των ρωμαϊκών σαρκοφάγων, αλλά και των γρανιτένιων κιόνων.

"Το Χωνί"

Πηγή : tharros news

Περισσότερα ...

Μεθώνη. Το Ελληνικό Τρίγωνο των Βερμούδων

Η υποθαλάσσια άβυσσος, όπου βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου, λόγω των πολλών ναυαγίων που έχουν σημειωθεί μπορεί να χαρακτηριστεί ως Ελληνικό Τρίγωνο των Βερμούδων...

Λίγα μίλια νοτιοδυτικά της Σαπιέντζας, απέναντι από την Μεθώνη, βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου (στα 5.121 μ.), το Φρέαρ των Οινουσσών. «Νέστωρ» και Φρέαρ των Οινουσσών

Από εκεί λαμβάνουν χώρα οι έρευνες του πειράματος «Νέστωρ». Ουσιαστικά το όνομα του πρωτοποριακού προγράμματος, στο οποίο συμμετέχουν ελληνικά και ξένα ερευνητικά ιδρύματα, είναι το ακρωνύμιο NESTOR (Neutrino Extended Submarine Telescope with Oceanographic Research). Στόχος είναι, μέσα από τα βάθη της αβύσσου όπου μπορούν να «εγκλωβιστούν» καθώς δεν φτάνει ηλιακό φως, να ερευνηθεί η ύπαρξη των νετρίνων, αυτών των μικροσκοπικών σωματιδίων που ελπίζεται ότι θα δώσουν καθοριστικές για το παρελθόν του Σύμπαντος πληροφορίες.

Στο φρέαρ έχει στηθεί ένα τεράστιο τηλεσκόπιο, μεγαλύτερο από τον Πύργο του Αϊφελ, ενώ πρόσφατα ποντίστηκε - με μεγάλες δυσκολίες - και το καλώδιο οπτικών ινών που δίδει πληροφορίες στον σταθμό των ερευνητών ο οποίος έχει εγκατασταθεί στο παλιό γυμνάσιο της Πύλου.

«Navigare con Sapienza». Αυτή ήταν η συμβουλή («πλεύσε με σοφία») στους ναυτικούς του ύστερου Μεσαίωνα αποτυπωμένη σε χάρτες από τους κοσμογυρισμένους τότε Ενετούς. Λέγεται ότι η φράση αυτή ολοκληρωνόταν κοντά στη Μεθώνη και η λέξη «Sapienza» έπεφτε πάνω σε ένα νησάκι μπροστά στο λιμάνι της. Γι' αυτό βαφτίστηκε έτσι η Σαπιέντζα. Αποτελεί πάντως ταιριαστό όνομα για όσους πλέουν στα νερά της διάσπαρτης από ναυάγια περιοχής. Προφανώς δεν είχαν υπόψη τους τη συμβουλή αυτή οι καπετάνιοι των δύο φορτηγών που συγκρούστηκαν λίγα μίλια μακρύτερα από τη Σαπιέντζα στις 5.43 το πρωί του Απριλίου του 2013, Μεγάλη Δευτέρα.

Πολλά τα βυθισμένα σκαριά πλοίων όλων των εποχών και σπουδαία τα φορτία τους, που έρχονται στο φως συνήθως από τους ψαράδες που βουτούν στα νερά αυτά - πρωτοεντόπισαν τα «μάρμαρα» γύρω στο 1920. Εκεί ναυάγησε ένα πλοίο με κλεμμένο φορτίο, τις γρανιτένιες κολόνες που πιθανολογείται ότι προέρχονταν από το Μεγάλο Περιστύλιο του Ηρώδη στην Καισάρεια της Παλαιστίνης (1ος αι. μ.Χ.). Εκεί το επονομαζόμενο «ναυάγιο των σαρκοφάγων», καθώς το φορτίο ήταν ρωμαϊκές σαρκοφάγοι από τιτανιούχο λίθο. Κατά τον θρύλο, ήταν το σημείο όπου αποβιβάστηκε ο Απόστολος Παύλος όταν πηγαίνοντας στη Ρώμη το πλοίο του έπεσε σε καταιγίδα. Το νησί ήταν γνωστό αγκυροβόλιο αλλά και σημαντικό λιμάνι στη Μεσόγειο για όποιον ήθελε να ελέγχει το πέρασμα προς την Ανατολή. Γι' αυτό δεν προκαλεί εντύπωση που οι Ενετοί, οι θαλασσοκράτορες της εποχής, το πήραν μετά τη Δ' Σταυροφορία, το 1209, με τη «Συνθήκη της Σαπιέντζας».

Ο θρύλος λέει ότι σε έναν κολπίσκο του νησιού, σε μια σπηλιά που δεν υπάρχει πια, κρυβόταν ο πειρατής Μανέτας. Αποτέλεσε πάντως αγκυροβόλιο και ορμητήριο τόσο των Τούρκων και των Ενετών όσο και του Ελληνικού στόλου το 1825.

Ο Ιμπραήμ και το κυνήγι του χρυσού

Απέναντι, στη Μεθώνη, σπουδαίο γεωπολιτικό κόμβο επί αιώνες, αποβιβάστηκε το 1825 ο στρατός του Ιμπραήμ σκορπώντας τον τρόμο στους επαναστατημένους Ελληνες καταλαμβάνοντας μεγάλο τμήμα του Μοριά. Εγκαταστάθηκε στο ενετικό κάστρο της πόλης (χτίστηκε το 1209 για να εξυπηρετήσει τα πλοία και τον θαλάσσιο διάδρομο που ήλεγχαν οι Ενετοί), το οποίο είχαν καταλάβει οι Οθωμανοί το 1500 και ανακατέλαβε ο βενετός ναύαρχος Φραντζέσκο Μοροζίνι το 1686. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Τούρκοι από το 1715 που ανέλαβαν τον έλεγχο της στρατηγικής αυτής - από το Βυζάντιο ακόμη - πόλης, την κράτησαν καθ' όλη τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 παρ' ότι πολιορκήθηκε πολλάκις. Τελικά την πόλη θα απελευθερώσει αμαχητί το 1828 ο Μαιζών με το γαλλικό εκστρατευτικό σώμα.

Στα πολλά ναυάγια γύρω από τη Σαπιέντζα και τη Σχίζα αναζητούσαν πρόσφατα και το πλοίο που μετέφερε τον θρυλούμενο χρυσό των εβραίων της Θεσσαλονίκης που είχαν αρπάξει οι ναζί. Ο γερμανός αξιωματικός Μαξ Μέρτεν είχε καταφέρει να συγκεντρώσει μια τεράστια περιουσία με χρυσές λίρες και κοσμήματα. Υποσχέθηκε στον εβραϊκό πληθυσμό ότι δεν θα σταλούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης αν του δώσουν τα πολύτιμα υπάρχοντά τους, αλλά τελικά υπέγραψε τον εκτοπισμό τους.

Το κυνήγι αυτού του «χαμένου θησαυρού» ξεκίνησε το 2000 για να εντοπιστεί ό,τι έχει απομείνει από το καΐκι που το 1943 λέγεται ότι βυθίστηκε στη Νοτιοδυτική Πελοπόννησο. Τελικά όσοι συμμετείχαν αποκόμισαν μόνο απογοήτευση μιας και ο περίφημος καταποντισμένος «θησαυρός του Μέρτεν» δεν βρέθηκε ποτέ. Ήταν όμως μία ακόμη ιστορία για θησαυρό που ακούν οι κάτοικοι της περιοχής εδώ και πολλά χρόνια. Άλλοι λένε για πειρατές που σταμάτησαν εκεί και έκρυψαν διαμάντια και λίρες. Κάποιοι ψαράδες ισχυρίζονταν ότι η θάλασσα ξέβραζε χρυσές λίρες σε συγκεκριμένα σημεία.

Με τέτοιον θησαυρό ναυαγίων όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό που συζητείται, η δημιουργία ενός υποβρύχιου αρχαιολογικού πάρκου, θα κατευνάσει κάπως την ήδη εξημμένη φαντασία ορισμένων.

Η Γαλέρα με τους Γρανιτένιους κίονες

Τα πρώτα χρόνια του 10υ μ.Χ. αιώνα, όταν στην τότε παντοδύναμη Ρώμη βασίλευε ο καίσαρας Οκταβιανός ή Γάιος Οκτάβιος ή Αύγουστος, ο Ηρώδης Φίλιππος Β', γιος του Ηρώδη του Μεγάλου και τετράρχης Ιτουραίας και Τραχωνίτιδας, μετονόμασε την πόλη Πανιάδα, προς τιμήν του Αυγούστου, σε Καισάρεια. Η αρχαία πόλη της Παλαιστίνης στις εκβολές του Ιορδάνη, που μέχρι τότε όφειλε το όνομά της σε ένα σπήλαιο της περιοχής που ήταν αφιερωμένο στον τραγοπόδαρο θεό Πάνα, έμεινε από τότε γνωστή και σαν Καισάρεια του Φιλίππου. Στη μετονομασία της πόλης ανοικοδομήθηκε και ένα λαμπρό περιστύλιο, με γρανιτένιες κολώνες που έφθασαν γι' αυτό το σκοπό εκεί από το Ασουάν της Αιγύπτου.

Τους επόμενους αιώνες, κατά τη διάρκεια της πρώτης σταυροφορίας και μετά την κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 1099, το περιστύλιο της Καισάρειας καταστράφηκε συθέμελα και φυγαδεύτηκε, μαζί με άλλους αρχαιολογικούς θησαυρούς, από τους Βενετούς με πλοία στη Δύση.

Κάτι ανάλογο επαναλήφθηκε περίπου εκατό χρόνια αργότερα, στην τέταρτη σταυροφορία, όταν και τότε οι πολιτιστικοί θησαυροί της Κωνσταντινούπολης φυγαδεύτηκαν και πάλι για να λαμπρύνουν την πόλη των δόγηδων. Όμως, τουλάχιστον ένα από τα πλοία, που μετέφεραν μεταξύ των άλλων αρχαιοτήτων και δώδεκα γρανιτένιες κολώνες από την Καισάρεια, βούλιαξε στο "Στενό" της Μεθώνης, σε απόσταση 50-60 μέτρων από το ακρωτήριο Καρσί της Σαπιέντζας. Σήμερα, σε βάθος 7-8 μέτρων, αναπαύονται στο βυθό του "Στενού", διασκορπισμένα σε διάμετρο περίπου τριάντα μέτρων, αρκετά κομμάτια από σπασμένους γρανιτένιους κίονες, αλλά και ένας ακέραιος κίονας. Ένα κομμάτι από τις ερυθρωπές γρανιτένιες κολόνες, ανελκύστηκε από το ναυάγιο, κάποια στιγμή στη διάρκεια της α' βενετοκρατίας. Αφού διακοσμήθηκε με γοτθικό κιονόκρανο (gotico fiorito), τοποθετήθηκε στο προαύλιο του παλατιού του castellano της Μεθώνης. Μετά την ανέλκυση του κίονα από τη βυθισμένη γαλέρα, το ναυάγιο ξεχάστηκε.

Οι τέσσερις ρωμαϊκές σαρκοφάγοι από την Τροία

Ένα άλλο αρχαίο ναυάγιο του 2ου ή 3ου μ.Χ. αιώνα, τουλάχιστον τέσσερις ρωμαϊκές σαρκοφάγοι από τιτανιούχο λίθο και προέλευση τις ακτές της Τροίας στη Μυσία κοσμούν κι αυτές το βυθό του Στενού της Μεθώνης. Μαζί τους βρίσκονται φυσικά και τα σκεπάσματά τους. Η μια είναι σπασμένη και οι άλλες τρεις ανέπαφες. Πάνω τους φέρουν πανομοιότυπες ανάγλυφες παραστάσεις με γιρλάντες.

Το 1920, ντόπιοι ψαράδες εντόπισαν το ναυάγιο των ρωμαϊκών σαρκοφάγων. Έτσι, το 1925, ο ιστοριοδίφης δικηγόρος της Καλαμάτας Διονύσιος Πόταρης, που τότε υπηρετούσε στην Πύλο ως διευθυντής του συνεταιρισμού σταφίδας, εντόπισε με τη βοήθεια των ψαράδων και κατέγραψε τα "μάρμαρα". Τον Ιούνιο και τον Οκτώβριο του 1925, έστειλε δυο αναφορές στο υπουργείο Παιδείας που τότε ήταν αρμόδιο και εν τω μεταξύ κατόρθωσε, με δικά του έξοδα και με περαστικούς από την Πύλο Καλύμνιους σφουγγαράδες, να ανελκύσει μια ρωμαϊκή σαρκοφάγο.

Στη συνέχεια, την έστειλε με πλοίο από την Πύλο στον Πειραιά. Το 1963, ο αυτοδύτης Peter Throckmorton έφθασε στη Μεθώνη και, μετά από υποδείξεις και πάλι ντόπιων ψαράδων, "κατέβηκε", φωτογράφισε και αποτύπωσε σε ακριβή τοπογραφικά δια- γράμματα τα αρχαιολογικά ευρήματα των ναυαγίων των ρωμαϊκών σαρκοφάγων, αλλά και των γρανιτένιων κιόνων.

www.toxwni.gr

Πηγή : kanaloupou

Περισσότερα ...

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Νίκος Καζαντζάκης

Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε σαν σήμερα στις 18 Φεβρουαρίου 1883 και «έφυγε από τη ζωή» στις 26 Οκτωβρίου 1957. Ήταν Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες λογοτέχνες και ως ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως. Έγινε ακόμα γνωστότερος μέσω της κινηματογραφικής απόδοσης των έργων του «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» και «Ο Τελευταίος Πειρασμός».

Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, την εποχή κατά την οποία το νησί αποτελούσε ακόμα μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν γιος του καταγόμενου από το χωριό Βαρβάροι (σημερινή Μυρτιά), εμπόρου γεωργικών προϊόντων και κρασιού, Μιχάλη Καζαντζάκη (1856 – 1932), και της Μαρίας Χριστοδουλάκη με καταγωγή από το χωριό Ασσυρώτοι, το σημερινό Κρυονέρι Μυλοποτάμου Ρεθύμνης και είχε δύο αδελφές.

Στο Ηράκλειο έβγαλε το γυμνάσιο και το 1902 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ξεκίνησε νομικές σπουδές. Εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1906 δημοσιεύοντας το δοκίμιο Η Αρρώστια του Αιώνος και το πρώτο του μυθιστόρημα Όφις και Kρίνο (με το ψευδώνυμο Κάρμα Νιρβάμη). Ο «Ζορμπάς» του Καζαντζάκη, εκδόθηκε στο Παρίσι το 1947 και με την επανέκδοση του, το 1954, βραβεύτηκε, ως το καλύτερο ξένο βιβλίο της χρονιάς. Το 1955, ο συγγραφέας μαζί με τον Κακριδή αυτοχρηματοδότησαν την έκδοση της μετάφρασης της Ιλιάδας, ενώ την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε τελικά στην Ελλάδα ο Τελευταίος Πειρασμός. Τον επόμενο χρόνο, τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης στη Βιέννη, ένα βραβείο το οποίο προερχόταν από το σύνολο των τότε Σοσιαλιστικών χωρών. Καθώς μια από αυτές ήταν η Κίνα επιχείρησε δεύτερο ταξίδι εκεί τον Ιούνιο του 1957, προσκεκλημένος της κινεζικής κυβέρνησης.

Επέστρεψε με κλονισμένη την υγεία του προσβληθείς από λευχαιμία. Νοσηλεύτηκε στην Κοπεγχάγη της Δανίας και το Φράιμπουργκ της Γερμανίας, όπου τελικά κατέληξε στις 26 Οκτωβρίου του 1957 σε ηλικία 74 ετών. Εντούτοις, σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες, η λευχαιμία εμφανίστηκε στον Καζαντζάκη κατά το χειμώνα του 1938, 19 χρόνια πριν απ' το τέλος του, το οποίο αποδίδεται σε βαριάς μορφής ασιατική γρίπη. Η σορός του μεταφέρθηκε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Η Ελένη Καζαντζάκη ζήτησε από την Εκκλησία της Ελλάδος να τεθεί η σορός του σε λαϊκό προσκύνημα, επιθυμία την οποία ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Θεόκλητος απέρριψε. Έτσι, η σορός του συγγραφέα μεταφέρθηκε στο Ηράκλειο. Έπειτα από μεγάλη λειτουργία στον Ναό του Αγίου Μηνά, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγενίου και 17 ακόμη ιερέων, έγινε η ταφή του Νίκου Καζαντζάκη, στην οποία όμως εκείνοι δεν συμμετείχαν κατόπιν απαγόρευσης του Αρχιεπισκόπου.

Η ταφή έγινε στην ντάπια Μαρτινέγκο, πάνω στα Βενετσάνικα τείχη, διότι η ταφή του σε νεκροταφείο απαγορεύτηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος. Τη σορό συνόδευσαν ο, τότε υπουργός Παιδείας, Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος και ο ιερέας Σταύρος Καρπαθιωτάκης, ο οποίος αργότερα τιμωρήθηκε. Στον τάφο του Νίκου Καζαντζάκη χαράχθηκε, όπως το θέλησε ο ίδιος, η επιγραφή: «Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος».

(Με πληροφορίες από τη Wikipedia.org)

Πηγή : gargalianoi news

Περισσότερα ...

Τα Φιλιατρά, η Αγία Κυριακή και η φάλαινα στα Κεντρικά Δελτία Ειδήσεων!

Το ενδιαφέρον των ΜΜΕ σε όλη τη χώρα, προσέλκυσε το θέμα μας με την θλιβερή αλλά και ασυνήθιστη εικόνα της νεκρής φάλαινας που ξεβράστηκε στην ακτή της Αγίας Κυριακής Φιλιατρών.

Εκτός από τα πολλά sites του διαδικτύου που έδειξαν ενδιαφέρον και παρουσίασαν το θέμα της νεκρής φάλαινας που όπως μας ενημέρωσαν από το Ερευνητικό Κέντρο Διάσωσης και Περίθαλψης Κητωδών ΑΡΙΩΝ, πρόκειται για ένα οδοντοκήτος του είδους Φυσητήρας, θηλυκό και νεαρό σε ηλικία, το οποίο μετακινείται και στο Ιόνιο, οι εικόνες του filiatranet ταξίδεψαν εχθές το βράδυ και στα Κεντρικά Δελτία Ειδήσεων μεγάλων Αθηναϊκών τηλεοπτικών σταθμών, όπως του Antenna, του Mega και του ΣΚΑΪ.

Παρακολουθήστε το βίντεο της παρουσίασης του θέματος στα Κεντρικά Δελτία Ειδήσεων:

Πηγή : filiatra net

Περισσότερα ...

Η Μεσσηνιακή ντομάτα που πάει για βραβείο…

Όταν ακούς success story από τη Μεσσηνία, το μυαλό σου πάει περίπου ενστικτωδώς… στο κακό. Άδικα, όμως, εν προκειμένω! Καθότι η μεσσηνιακή θερμοκηπιακή μονάδα «Γεωργική Ανάπτυξη Α.Ε.», η οποία ασχολείται αποκλειστικά με την καλλιέργεια ντομάτας, έχει στ’ αλήθεια κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση και καταξίωση στο χώρο της.

Προετοιμάζεται, δε, να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη «Fruit Logistica», την κορυφαία διεθνή συνάντηση των εμπόρων λαχανικών και φρούτων του κόσμου, το τριήμερο 5-7 Φεβρουαρίου στο Βερολίνο. Είναι ενδεικτικό ότι την αντίστοιχη περσινή έκθεση επισκέφθηκαν περισσότερα από 58.000 άτομα από 130 χώρες, ενώ φέτος η συμμετοχή των εκθετών αναμένεται να ξεπεράσει τους 2.300.

Βέβαια, σ’ αυτή την προσπάθεια δεν είναι μόνος του ο Δημήτρης Ζωγόπουλος, που σπούδασε στη Γεωπονική Αθηνών και συνέχισε με Οικονομικά και MBA στο Κλίβελαντ των ΗΠΑ και δούλευε σε μεγάλη χημική βιομηχανία φυτοφαρμάκων, αλλά αποφάσισε να γίνει αγρότης.

«Θεωρούμε την επιλογή μας από τους διοργανωτές τιμή» υποστηρίζει ο Κώστας Θεοδωρόπουλος, πρόεδρος της «Γεωργικής Ανάπτυξης», η οποία ιδρύθηκε πριν από 20 χρόνια από τέσσερις γεωπόνους – τον ίδιο, τον Γιώργο Ζωγόπουλο, τον Βασίλη Γριβοκωστόπουλο και τον Νίκο Κοσκολέτο.

Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στην Κυπαρισσία και η παραγωγική της μονάδα στα Φιλιατρά, όπου η καλλιέργεια της ντομάτας γίνεται με υδροπονική μέθοδο, πλήρως ελεγχόμενη ηλεκτρονικά κατά το ολλανδικό σύστημα.

«Στην πράξη δραστηριοποιούμαστε σε τέσσερα αντικείμενα» θα πει ο Κώστας Θεοδωρόπουλος. «Διαθέτουμε μια μονάδα 36 στρεμμάτων για παραγωγή κηπευτικών, 8 στρέμματα φυτώριο, όπου παράγονται φυτάρια (αυτόριζα και εμβολιαστά) που πωλούνται σε παραγωγούς για καλλιέργεια, δύο σημεία πώλησης γεωργικών εφοδίων σε Κυπαρισσία και Φιλιατρά, ενώ επιπλέον ασχολούμαστε και με την εμπορία των γεωργικών μας προϊόντων».

Πριν από μια πενταετία η επιχείρηση απασχολούσε 8 μόνο άτομα, μα σήμερα το προσωπικό της έχει σχεδόν εξαπλασιαστεί. «Έχουμε προσφέρει περίπου 45 θέσεις εργασίας στην περιοχή. Στη μονάδα παραγωγής δουλεύουν καθημερινά περίπου 45-50 άτομα. Όλοι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ, είτε είναι ντόπιοι είτε αλλοδαποί. Όσο και αν αυτό συνεπάγεται αύξηση του κόστους σε σχέση με τον ανταγωνισμό…».

Ο όγκος της ετήσιας παραγωγής αγγίζει τους 2.000 τόνους, ενώ η εταιρεία παράγει περισσότερα από 3 εκατομμύρια σπορόφυτα το χρόνο. Η θέρμανση των θερμοκηπίων γίνεται από αερόθερμα ελληνικής κατασκευής που χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη το πυρηνόξυλο, ενώ η στρεμματική απόδοση φτάνει τους 50 τόνους ανά στρέμμα.

Τα προϊόντα της εταιρείας κατευθύνονται στην τοπική αγορά της Μεσσηνίας αλλά και στην Κόρινθο, τη Χαλκίδα, τη Λάρισα, τη Θεσσαλονίκη και την κεντρική λαχαναγορά της Αθήνας, ενώ μία σοβαρή ποσότητα διατίθεται απευθείας σε σούπερ μάρκετ.

Ποιο είναι το… μυστικό της επιτυχίας; ρωτάμε, «Η συγκέντρωση της γνώσης, της εμπειρίας, της θέλησης και της οικονομικής μας δύναμης επάνω σε παραγωγικούς στόχους. Τους κόπους 20 και παραπάνω χρόνων, και τα λεφτά μας δεν πήγαμε να τα ρίξουμε σε κάποιο θέρετρο, σε κάποιο τουριστικό ακίνητο, για να διασκεδάζουμε ή σε πολυτελή αυτοκίνητα. Εκείνα που μπορούσαμε να δώσουμε τα επενδύσαμε στην παραγωγή. Ξεκινήσαμε, μάλιστα, την επένδυση, ενώ η κρίση είχε ήδη αρχίσει να εκδηλώνεται. Σε πείσμα των καιρών…»

Μιλώντας, δε, γενικότερα για την περιοχή στην οποία η «Γεωργική Ανάπτυξη»… αναπτύσσεται, ο Κώστας Θεοδωρόπουλος σημειώνει: «Η Τριφυλία εξελίσσεται διαρκώς, με δυναμικό τρόπο. Γίνονται διαρκώς τα τελευταία χρόνια επενδύσεις από αγρότες, ομάδες αγροτών και συνεταιρισμούς, που μεγαλώνουν σταδιακά.

Εκείνο που λείπει είναι η χρηματοδότηση και το ξεμπλοκάρισμα από τη γραφειοκρατία – και φυσικά, υπάρχει πάντα το δύσκολο περιβάλλον που δημιουργεί η πτώση της κατανάλωσης. Πρέπει, παρ’ όλα αυτά, όλοι μας να καταλάβουμε ότι προοδευτικός είναι αυτός που παράγει και δίνει θέσεις εργασίας στην κοινωνία. Αντίθετα, αυτός που κλείνει τις μονάδες παραγωγής, αυτός που κατεβάζει τους διακόπτες, είναι αντιδραστικό στοιχείο της κοινωνίας. Προοδευτικός είναι αυτός που ωθεί τα θέματα της ζωής. Η μόνη διέξοδος είναι τα κεφάλια κάτω και δουλειά».

Στη «Fruit Logistica»
Στις 6 Φεβρουαρίου η «Fruit Logistica» έχει προγραμματίσει να βραβεύσει τους παραγωγούς της καλύτερης ντομάτας στον κόσμο. Κι η «Γεωργική Ανάπτυξη» έχει κερδίσει μία θέση ανάμεσα στους 50 παραγωγούς από την Ευρώπη, την Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία που έχουν προεπιλεγεί και προσκληθεί να παραστούν – κάποιοι εξ αυτών, τελικά, θα βραβευτούν.

Με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή και η πρόσκληση των εταιρειών; ρωτάμε. «Η πρόσκληση έχει να κάνει με την ποσότητα παραγωγής ανά στρέμμα, την ποιότητα του προϊόντος, τις πάγιες επενδύσεις που έχουμε κάνει προκειμένου να πετύχουμε αυτό το αποτέλεσμα. Η διαφορά μας με τους Γερμανούς ή τους Ολλανδούς, ας πούμε, είναι ότι εμείς με μικρό πάγιο κόστος επένδυσης και με χαμηλά λειτουργικά έξοδα, έχουμε πετύχει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Τόσο σε ποιότητα όσο και σε ποσότητα».

Τίποτε, βέβαια, δε γίνεται τυχαία: «Ως εταιρεία έχουμε προφανώς πλούσια τεχνογνωσία. Εάν αθροίσεις την εμπειρία των τεσσάρων γεωπόνων που την ιδρύσαμε, αυτή ξεπερνά τα 100 χρόνια!».

Αντώνης Πετρόγιαννης

Πηγή : tharros news

Περισσότερα ...

Προσεχώς: Ένα μαγαζί στην Καλαμάτα που βλέπει τον κόσμο διαφορετικά

Δημιουργικές αντιστάσεις και αντιεξουσία στην Καλαμάτα

Την περίοδο των εορτών είχα βγει για μια πρωινή βόλτα στην πόλη. Η πολύβουη πλατεία με έσπρωξε στα στενά της. Μ’ αρέσουν οι έρημοι δρόμοι, άλλωστε. Στρίβοντας δεξιά και αριστερά έφτασα να ανεβαίνω την οδό Σφακτηρίας. Περίπου λίγο πριν από την 23ης Μαρτίου μού έκανε εντύπωση ένα καινούργιο μαγαζί. Αν και κλειστό, πλησίασα να το δω από κοντά. Μύριζε διαφορετικό αέρα από το συνηθισμένο. Εναλλακτικό, με μια θετική αύρα, θα έλεγα.

Προχθές, αποφάσισα μαζί με το Στασινό να το δούμε από κοντά, να μιλήσουμε με τους ανθρώπους του. Κατ’ αρχάς, πρόσεξα το όνομά του. «ΠΡΟΣΕΧΩΣ», με τις απαραίτητες επεξηγήσεις: παντοπωλείον- καφενείον- εντευκτήριον κ.ά. Τα παιδιά που το διαχειρίζονται μας υποδέχτηκαν με χαμόγελο. Η Μαρηλιάννα, η Παναγιώτα και ο Νίκος. Πρώτη ερώτηση, πώς προέκυψε η ονομασία του καταστήματος. Όπως μας είπε η Παναγιώτα, διάβαζαν το μυθιστόρημα του Λένου Χρηστίδη «Τα χαστουκόψαρα» και έψαχναν μέσα από τις σελίδες του τη λέξη που θα τους ενθουσιάσει. Τη βρήκαν στο «προσεχώς». Το όνομα, λοιπόν, βρέθηκε. Μετά άρχισαν οι ίδιοι να φτιάχνουν το χώρο. Αρχές Δεκεμβρίου ολοκληρώθηκε η προσπάθεια και άνοιξαν ρολά.

Μετά τα πρώτα ανιχνευτικά, συνεχίσαμε τη συζήτηση. Μίλησε η Παναγιώτα: «Η επιθυμία μας για αυτό το πείραμα μας έφερε κοντά με βάση διάφορες εικόνες και εμπειρίες που κουβαλούσε ο καθένας μας. Δε βρεθήκαμε τυχαία. Οι δρόμοι μας συνέκλιναν σταδιακά από διαφορετικές πορείες. Εμπνευστήκαμε από πρωτοβουλίες ανθρώπων και κινημάτων σε όλο τον κόσμο, που σε συνθήκες κρίσης, αντί να παραδοθούν στην απελπισία και την εξαθλίωση, επιχείρησαν να δώσουν συλλογικές απαντήσεις στο πρόβλημα της καθημερινής επιβίωσης.

Τολμάμε να επιχειρήσουμε στην πράξη μια διαφορετική πρόταση στην οργάνωση της παραγωγικής διαδικασίας. Αυτό που επιχειρούμε να δημιουργήσουμε με αυτό το καφενείο είναι μια κολεκτίβα εργασίας. Η νομική μορφή είναι ο αστικός συνεταιρισμός. Ένας συνεταιρισμός αλλιώτικος, χωρίς μετόχους-ιδιοκτήτες και ένας χώρος εργασίας χωρίς υπαλλήλους και αφεντικά. Έτσι, αυτό το καφενείο ανήκει σε όσους και όσες κάθε φορά το δουλεύουν μετέχοντας στη συλλογικότητα. Για τη δημιουργία του συνεισφέραμε όλα τα μέλη ανάλογα με τις οικονομικές μας δυνατότητες, αναλαμβάνοντας όμως από κοινού το ρίσκο και την ευθύνη.

Βασικό όργανο λήψης αποφάσεων είναι η συνέλευση των μελών του συνεταιρισμού, που αποτελείται από τις κάθε φορά εργαζόμενες. Ο τρόπος λήψης των αποφάσεων επιδιώκουμε να εμπεριέχει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση όλων των μελών. Η πρότασή μας έχει πολύ δρόμο για να ολοκληρωθεί. Δεν είναι, όμως, μια πρόταση που αφορά μόνο εμάς, ένα εγχείρημα για να λύσουμε το ατομικό πρόβλημα εργασίας της καθεμιάς μας. Θέλουμε να αποτελέσει μια εμπειρία που θα χρησιμεύσει σε πολύ περισσότερους από εμάς. Η δράση μας εντάσσεται σε ένα συνολικό ρεύμα κοινωνικής αλλαγής, σε μια κινηματική διαδικασία που αγκαλιάζει όλες τις πλευρές της ζωής, που αντιστέκεται στις κυρίαρχες συνθήκες, που εξερευνά και δημιουργεί νέους τρόπους ζωής.

Πέρα από το εργασιακό, στο χώρο αυτό επιδιώκουμε να χωρέσουμε τις επιθυμίες μας συνολικά, στο βαθμό που είναι εφικτό. Με αυτό το κριτήριο προτιμήσαμε -στο μέτρο του δυνατού- τη συνεργασία με μικρούς παραγωγούς ή κοινότητες παραγωγών, επιλέξαμε να σερβίρουμε και να διακινούμε προϊόντα εναλλακτικού/αλληλέγγυου εμπορίου (καφέ από ζαπατίστικους συνεταιρισμούς του Μεξικού), διατηρώντας παράλληλα τις τιμές του καφενείου προσιτές σε όλους. Δίκαιες τιμές, ενίσχυση των μικρών παραγωγών σε όλο τον κόσμο, διάθεση προϊόντων που δεν έχουν προέλθει από την (υπερ)εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας, συνιστούν τους βασικούς άξονες στους οποίους κινείται το αλληλέγγυο εμπόριό μας. Με το ίδιο κριτήριο επιλέγουμε και θέλουμε να λειτουργεί το καφενείο και ως χώρος φιλοξενίας εκδηλώσεων ενημέρωσης/προβληματισμού και πρωτοβουλιών που ανιχνεύουν δρόμους αυτοδιαχείρισης, αυτοοργάνωσης και άμεσης δράσης. Ξέρουμε πως όλα αυτά μπορεί να μοιάζουν λίγα και αποσπασματικά. Οι δυσκολίες και οι αντιφάσεις είναι μπροστά σε κάθε βήμα μας. Θέλουμε, όμως, να ψάξουμε συλλογικές και όχι ατομικές απαντήσεις και να τις δοκιμάσουμε στην πράξη, μαθαίνοντας από την ιστορική εμπειρία ανάλογων εγχειρημάτων. Θέλουμε να δοκιμάσουμε μια καθημερινότητα που θα περιλαμβάνει την εργασία ως αναπόσπαστο δημιουργικό κομμάτι της και όχι ως σκλαβιά, ως ένα χρόνο μέσα στη μέρα που θέλει κανείς να ξεχάσει.

Φτιάξαμε, λοιπόν, αυτό το καφενείο. Το καφενείο μας. Είναι ανοιχτό από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Προσφέρουμε σχεδόν τα πάντα. Πάνω απ’ όλα, όμως, θέλουμε να προσφέρουμε ένα χώρο συνάντησης, ψυχαγωγίας και δημιουργίας, να μοιραστούμε ερωτήματα, ιδέες και όνειρα. Να μοιραστούμε μαζί σας “Το Προσεχώς”»... Στο τέλος τη ρωτήσαμε αν ένα τέτοιο μαγαζί, με την ανάλογη κουλτούρα, χωράει στην Καλαμάτα. Η Παναγιώτα είναι αισιόδοξη: “Η Καλαμάτα έχει πολλά πρόσωπα, όντως. Όμως, είναι και πόλη του πολιτισμού. Κι αυτό λέει πολλά για εμάς. Μας μεγάλωσε, οφείλουμε να της δώσουμε και εμείς κάτι πίσω...».

Του Αντώνη Πετρόγιαννη

Πηγή : tharros news

Περισσότερα ...

Φιλιατρά: Ο Νίκος Λυγερός μιλάει για το ζεόλιθο

Στα Φιλιατρά βρέθηκε την Πέμπτη, ο πιο ευφυής Έλληνας Νίκος Λυγερός, ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση του συμπατριώτη μας Γιώργου Ασημακόπουλου, παρουσιάζοντας στο Βορέειον Πνευματικό Κέντρο τις ευεργετικές εφαρμογές του ζεόλιθου στην αγροτική παραγωγή.

Το πρώτο στοιχείο που αναφέρει συνήθως κάποιος μιλώντας για αυτόν είναι ο υψηλός δείκτης νοημοσύνης που τον καθιστά τον ευφυέστερο Έλληνα στον κόσμο. Το 189 IQ του κ. Λυγερού είναι σχεδόν διπλάσιο από ενός μέσου ανθρώπου.

Παίζει σκάκι από 2 (!) ετών, είναι καθηγητής μαθηματικών στη Λυών, επισκέπτης καθηγητής στη Θράκη όπου διδάσκει θεωρία ομάδων και ιστορία και φιλοσοφία των μαθηματικών, επισκέπτης καθηγητής στην Αθήνα όπου διδάσκει επιστημολογία, βιοηθική και κυβερνητική.

Είναι καθηγητής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας και στην Αστυνομική Ακαδημία. Είναι expert μεταφραστής -διερμηνέας στα γαλλικά δικαστήρια, έχει εκδώσει λογοτεχνικά βιβλία και ποιητικές συλλογές, ενώ γράφει και σκηνοθετεί θεατρικές παραστάσεις. Είναι λάτρης και μαχητής της Κύπρου, στην οποία κατέχει και τη θέση στρατηγικού συμβούλου, ενώ ήταν αυτός που διάβασε το σχέδιο Ανάν των 10.000 σελίδων και εντόπισε επακριβώς τις αντιφάσεις και συνέταξε μια έκθεση μονοψήφιων σελίδων καταγράφοντας αυτές τις αντιφάσεις, την οποία παρέδωσε στον πρόεδρο της Κύπρου Τ. Παπαδόπουλο απ’ όπου φαινόταν ότι θα ερχόταν η απόρριψή του.

Στην άκρως ενδιαφέρουσα διάλεξη που παρουσίασε στα Φιλιατρά με θέμα: "Από το ελαιόλαδο στο ζεόλαδο", αναφέρθηκε στις ιδιότητες και στις πολλαπλές χρήσεις του ΖΕΟΛΙΘΟΥ ιδιαίτερα στη γεωργία. Έχει την ικανότητα δέσμευσης βακτηρίων, αερίων, ανόργανων, οργανικών και οργανομεταλλικών ενώσεων, ρυθμίζει προς το ουδέτερο το ph των υδάτων και εμπλουτίζει τα ύδατα με οξυγόνο.

Η ορυκτολογική σύσταση και οι φυσικοχημικές ιδιότητες καθιστούν τον ελληνικό φυσικό ζεόλιθο το καταλληλότερο υλικό για πολυάριθμες και πολύμορφες περιβαλλοντικές, βιομηχανικές, κτηνοτροφικές και αγροτικές εφαρμογές. Υπάρχουν αγρότες στην περιοχή μας που τον χρησιμοποιούν κι όπως δήλωσαν έχουν διαπιστώσει σημαντική βελτίωση στη γεύση των προϊόντων τους.

Επίσης στον Πρόδρομο Τριφυλίας τον χρησιμοποιούν στην καλλιέργεια της ελιάς. Η χημική ανάλυση του λαδιού έδειξε ιδιαίτερα ενδιαφέροντα αποτελέσματα στην οξύτητα και τα Κ.

Μιλώντας στο filiatranet.gr, επισήμανε ότι και η χώρα μας έχει ζεόλιθο, μια παραγωγή που θα ξεκινήσει φέτος και το κοίτασμά του θα είναι πάνω από 80 εκ. τόνους, μέγεθος που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει την παγκόσμια αγορά για τουλάχιστον 20 χρόνια.

Παρακολουθήστε ένα απόσπασμα, όπως το κατέγραψε ο φακός του filiatranet:

Πηγή : filiatra net

Περισσότερα ...

Κυπαρισσία: Αφηνιασμένο κριάρι έστειλε στο νοσοκομείο 73χρονη

Απίστευτο περιστατικό συνέβη χθες στο χωριό Αρμενιοί της Κυπαρισσίας, όταν αφηνιασμένο κριάρι επιτέθηκε σε 73χρονη γυναίκα στέλνοντάς την στο νοσοκομείο.

Το πρωτοφανές αυτό περιστατικό συνέβη σε αγρόκτημα κοντά στο χωριό και η 73χρονη γλύτωσε τα χειρότερα στην κυριολεξία την τελευταία στιγμή αφού έβαλε τις φωνές και έτρεξαν σε βοήθεια συγγενείς της.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν, όλα έγιναν χθες το μεσημέρι όταν η 73χρονη είδε σε αγρόκτημά της που έχει μικρές ελιές να βόσκουν πρόβατα.

Προκειμένου να μην φάνε τις ελιές έφυγε από το σπίτι της και πήγε στο κτήμα για να τα διώξει, εκεί όμως δέχθηκε την επίθεση από ένα αγριεμένο κριάρι του κοπαδιού, το οποίο την έριξε στο έδαφος και παίρνοντας φόρα συνέχισε να την χτυπά με δύναμη. Η χτυπημένη γυναίκα, αδύναμη να αντιδράσει έβαλε τις φωνές που ακούστηκαν στο χωριό και έτσι έτρεξε σε βοήθεια ο αδερφός της που κατάφερε να διώξει το αγριεμένο κριάρι.

Στη συνέχεια κλήθηκε ασθενοφόρο που μετέφερε την 73χρονη στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας όπου της παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και στη συνέχεια πήρε εξιτήριο και επέστρεψε στο σπίτι της.

Οι ίδιες πληροφορίες λένε ότι ανάλογες επιθέσεις έχουν σημειωθεί και σε άλλα άτομα από το χωριό, ενώ η 73χρονη κατέθεσε μήνυση κατά του ιδιοκτήτη του κοπαδιού προβάτων.

Πηγή : eleutheria online

Περισσότερα ...

Εταιρείες πρότυπα: η Μεσσηνία που δημιουργεί

Πρωτοπόροι επιχειρηματίες που τιμούν την παραγωγή τους και τον κόπο των προσώπων που συνεισφέρουν σ’ αυτή

Κι όμως, στη Μεσσηνία γίνονται και σπουδαία πράγματα. Υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν ιστορία, κόντρα στις συνέπειες της κρίσης, προχωρώντας δημιουργικά και υψώνοντας τα προϊόντα της περιοχής μας, και όχι μόνο, στα καλύτερα σαλόνια της Ευρώπης. Υπάρχει, λοιπόν, και η Μεσσηνία που δημιουργεί, με επιχειρήσεις προς μίμηση. Μέσα στην κρίση είναι κερδοφόρες, επενδύουν, καινοτομούν, δημιουργούν θέσεις εργασίας και δείχνουν το δρόμο για την ανάκαμψη. Επιχειρήσεις οι οποίες κατορθώνουν να βελτιώνουν τα ουσιώδη οικονομικά μεγέθη τους, παρά την πενταετή κρίση που έχει σαρώσει την ελληνική αγορά. Απόδειξη; Στις πρώτες εσωτερικές ειδήσεις για το 2014 υπήρχαν κατορθώματα επιχειρήσεων που έχουν ως έδρα τους τη Μεσσηνία.

Αρχικά διαβάσαμε για την οικογένεια Καρέλια που ντύθηκε Αϊ-Βασίλης, μοιράζοντας χρήματα και άλλες παροχές στους εργαζομένους. H περίπτωση της συγκεκριμένης καπνοβιομηχανίας είναι ξεχωριστή, ίσως μοναδική στην Ελλάδα. Είναι η μόνη καπνοβιομηχανία στην Ευρώπη που δεν έχει εξαγοραστεί από πολυεθνικό όμιλο, τα προϊόντα της είναι διακεκριμένα, εξάγονται σε δεκάδες χώρες, κερδίζει κοντά στα 60 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, οι ταμιακές ροές της ξεπερνούν τα 200 εκατομμύρια ευρώ, είναι αυτοχρηματοδοτούμενη με μηδενικό δανεισμό, κάνει συνεχώς επενδύσεις εκσυγχρονισμού, βελτιώνει την παραγωγικότητά της, οι πωλήσεις της μεγεθύνονται κάθε χρόνο και το προσωπικό της επίσης αυξάνεται. Και επειδή τα αφεντικά της δεν είναι άπληστα, τιμούν τη συμμετοχή των εργαζομένων στην πρόοδο της επιχείρησης και μοιράζουν 2,5 εκατ. ευρώ ως επιπρόσθετη αμοιβή. Πράξη ιδιαίτερα σημαντική στις παρούσες οικονομικές συνθήκες και ενδεικτική της πραγματικής αντίληψης περί κοινωνικής ευθύνης που έχουν οι ιδιοκτήτες της.

Το παράδειγμά τους συνολικά - από τη λειτουργία της επιχείρησης, το σχεδιασμό και την οργάνωσή της μέχρι τις αναδιανεμητικές πρωτοβουλίες - πρέπει να εμπνεύσει όλους τους επιχειρηματίες της χώρας. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από πρωτοπόρους επιχειρηματίες που τιμούν την παραγωγή τους και τον κόπο των προσώπων που συνεισφέρουν σ' αυτή. Φυσικά, το παράδειγμα της Καπνοβιομηχανίας «Καρέλιας» δεν είναι το μοναδικό. Δε θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε την εταιρεία τροφίμων Παπαδημητρίου, η οποία αντιστέκεται στην κρίση σε σχέση με άλλες εταιρείες τροφίμων, καθώς έχει, κυρίως, εξαγωγικό προφίλ διακινώντας τα προϊόντα της, όπως βαλσαμικό ξίδι, μουστάρδα, σταφίδα και αποξηραμένα φρούτα, σε 26 χώρες.

Στην Αυστραλία αποτελεί το τρίτο σε πωλήσεις βαλσαμικό ξίδι, έχει σταθερούς πελάτες από τον Καναδά ως την Ιαπωνία και τη Νότια Αφρική, φιγουράρει στα καλύτερα καταστήματα ντελικατέσεν του κόσμου, ενώ είναι η πρώτη ελληνική εταιρεία που παρήγαγε βαλσαμικό ξίδι στην Ελλάδα με την επωνυμία «Βαλσαμικό Ξίδι Καλαμάτας Παπαδημητρίου». Υπάρχουν εξίσου πετυχημένες προσπάθειες και από εταιρείες που τυποποιούν ελαιόλαδο και τα προϊόντα τους βρίσκονται από τη μία άκρη της γης ως την άλλη.

Η Agrovim, με επικεφαλής τον Δημήτρη Γυφτέα και την οικογένειά του, στέλνει μεσσηνιακό ελαιόλαδο σε όλο τον κόσμο. Από την άλλη, τρεις νέοι γεωπόνοι, οι Μιχάλης Μαγκουρίλος Νίκος Πλάτανος και Λάμπης Χριστόπουλος, δεν πτοήθηκαν από τις αντίξοες συνθήκες, κυνήγησαν το όνειρό τους και δημιούργησαν την «Επίκουρος Βιολογικά Προϊόντα» στη Μεσσηνία. Σήμερα εξάγουν σε 17 χώρες, ενώ πρόσφατα το ελαιόλαδό τους βραβεύτηκε στην έκθεση βιολογικών προϊόντων στη Νυρεμβέργη. Η συγκεκριμένη διάκριση, όμως, δεν ήρθε τυχαία, πίσω της κρύβεται μια προσπάθεια 18 ετών.

Υπάρχει ακόμη ο Αγροτικός Σύλλογος Γαργαλιάνων που εξάγει λάδι μέχρι την Κίνα και την Αυστραλία, ενώ προμηθεύει και την εταιρεία Poqa του Δημήτρη Μητράκου, που κυριαρχεί στα μεγαλύτερα πολυκαταστήματα της Ευρώπης. Επίσης, η επιχείρηση LIA' της Χριστίνας και του Κωνσταντίνου Στριμπάκου δεν είναι απλώς μια εταιρεία που σκοπό έχει την πώληση του γνήσιου και με εξαιρετικές μεθόδους παρασκευής ελαιολάδου, αλλά και την πολιτισμική αναβάθμιση της Μεσσηνίας ολόκληρης, εφόσον η συσκευασία του είναι έργο τέχνης, οι δε αγοραστές του είναι, όχι μόνο Έλληνες, αλλά και Ευρωπαίοι, με κύριο άξονα την Ολλανδία, που ήδη το γεύεται.

Σίγουρα στην αναφορά μας ξεχάσαμε κι άλλες εταιρείες και προσπάθειες που τιμούν την περιοχή μας. Το σίγουρο είναι ότι αν συνεχίσουν, αλλά και κάποια στιγμή το κράτος σκύψει με σεβασμό στην προσπάθειά τους, με τέτοιες αξίες και αρχές η Μεσσηνία και η χώρα θα πετάξουν!

Του Αντώνη Πετρόγιαννη

Πηγή : tharros news

Περισσότερα ...

Η Καλαματιανή επιχείρηση Καρέλια στην κορυφή των εργοδοτών της Ελλάδος για ακόμη μια χρονιά

Μοίρασε 2,5 εκατ. ευρώ στους εργαζόμενους: Χορηγείται ως πρωτοχρονιάτικο δώρο από επίδομα γαλοπούλας ύψους 200 ευρώ ανά εργαζόμενο, bonus 800 ευρώ για όποιον δεν έλλειψε ούτε μια ημέρα από τη δουλειά του, έκτακτη οικονομική ενίσχυση έως 2600 ευρώ σε όλους τους εργαζόμενους και σειρά άλλων παροχών κυρίως για εργαζόμενους με παιδιά που σπουδάζουν.

Κι όλα αυτά τα κάνει από σήμερα Πρωτοχρονιά μια Ελληνική εταιρεία. Να λοιπόν που η πρώτη οικονομική είδηση του 2014 είναι θετική Πριν σας αποκαλύψουμε το όνομα της ελληνικής (και εισηγμένης) επιχείρησης, θα παραθέσουμε τον κατάλογο με τις 14 παροχές προς το προσωπικό της επιχείρησης οι οποίες ανακοινώθηκαν χθες. Η συγκεκριμένη εταιρεία, ακολουθώντας πολιτική παροχών προς τους εργαζόμενους (αλλά και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας), κατάφερε το 2013 να βελτιώσει τις οικονομικές της επιδόσεις. Ας τα βλέπουν αυτά άλλοι εργοδότες που πιστεύουν ότι ο μοναδικός τρόπος για να ξεπεράσουν την κρίση, είναι να κουτσουρέψουν μισθούς και εργασιακά δικαιώματα.

Ιδού ο κατάλογος που θα ζήλευε κάθε εργαζόμενος:

1. Το επίδοµα «γαλοπούλας» θα είναι φέτος € 200,00 για κάθε εργαζόµενο στην εταιρεία.
2. Το επίδοµα παρουσίας θα είναι € 800,00. Αυτό το δικαιούνται όσοι δεν έλειψαν ούτε µία µέρα από την εργασία τους.
3. Ο κάθε εργαζόµενος,που έχειπαιδιά που σπουδάζουν σε κρατικό πανεπιστήµιο ή ΤΕΙ, θα λάβει έκτακτη οικονοµική ενίσχυση € 1.400,00
4. Οι εργαζόµενοι, των οποίων τα παιδιά τους πέτυχαν στις παραπάνω σχολές µέσα στο 2012, θα λάβουν επιπλέον ενίσχυση € 525,00.
5. Η εταιρεία θα κάνει δώρο έναν υπερσύγχρονο φορητό υπολογιστή Apple σε κάθε παιδί που πέτυχε την εισαγωγή του σε µία από τις παραπάνω σχολές µέσα στο 2012.
6. Εργαζόµενοι µε µηνιαίες αποδοχές πάνω από 2.001 ευρώ, θα λάβουν έκτακτη οικονοµική ενίσχυση € 750,00
7. Εργαζόµενοι µε µηνιαίες αποδοχές 1.701 έως 2.000 ευρώ, θα λάβουν έκτακτη οικονοµική ενίσχυση € 800,00
8. Εργαζόµενοι µε µηνιαίες αποδοχές 1.401 έως 1.700 ευρώ,θα λάβουν έκτακτη οικονοµική ενίσχυση € 1.570,00
9. Εργαζόµενοι µε µηνιαίες αποδοχές 1.201έως 1.400 ευρώ, θα λάβουν έκτακτη οικονοµική ενίσχυση € 1.600,00
10. Εργαζόµενοι µε µηνιαίες αποδοχές 1.001έως 1.200 ευρώ,θα λάβουν έκτακτη οικονοµική ενίσχυση € 2.550,00
11. Εργαζόµενοι µε µηνιαίες αποδοχές κάτω από1.000 ευρώ, θα λάβουν έκτακτη οικονοµική ενίσχυση 2.600 ευρώ.
12. Εργαζόµενοι µε µηνιαίες αποδοχές 1201.00 έως 1700.00 ευρώ, και έχουν από 3 ανήλικα παιδιά και πάνω,θαλάβουν επιπλέον € 750.00
13. Εργαζόµενοι µε μηνιαίες αποδοχές έως 1.200 ευρώ, και οι οποίοι έχουν από 2 ανήλικα παιδιά και πάνω, θα λάβουν επιπλέον 450.00 ευρώ για κάθε ανήλικο παιδί.
14. Ο κάθε λαχνός της σηµερινής γιορτής (σ.σ έγινε χθες παραμονή Πρωτοχρονιάς) είναι 800ευρώ Επίσης ανακοινώθηκε ότι "Οι παραπάνω παροχές δίνονται «καθαρές» στους εργαζοµένους, αφού η εταιρεία θα καλύψει όλες τις φορολογικές και ασφαλιστικές κρατήσεις".

Αυτό λοιπόν είναι ένα απόσπασμα από την χθεσινή ομιλία του Ανδρέα Καρέλια προς τους εργαζόμενους της επιχείρησής του. Ο επικεφαλής της εταιρείας με έδρα στην Καλαμάτα που εξάγει καπνικά προϊόντα σε όλο τον κόσμο, ανακοίνωσε ότι οι παροχές προς τους εργαζόμενους για τη διετία 2012-2013 φτάνουν πλέον στα πέντε εκατομμύρια ευρώ. Ανακοίνωσε και κάτι ακόμη: ότι οι πωλήσεις έφτασαν στα 16,8 δισεκατομμύρια τσιγάρα, αριθμός που αποτελεί νέο ρεκόρ της εταιρείας (σ.σ τα14,6 εκατ. ευρώ αφορούν σε πωλήσεις εκτός Ελλάδας). Κατά τη διάρκεια του 2013, η Καρέλιας προχώρησε και σε αύξηση του αριθμού των εργαζομένων κατά 8% καθώς δημιουργήθηκαν 35 νέες θέσεις εργασίας, σύμφωνα με το fpress.gr. Σύμφωνα με τον κ. Καρέλια, τα λαθραία τσιγάρα καταλαμβάνουν ήδη μερίδιο 20% στην Ελληνική αγορά.

Πηγή : best-tv

Περισσότερα ...

Ο Μεσσήνιος βραβευμένος σεφ Πέτρος Βρυώνης δημιουργεί στο Shamone

Eίναι ένα από τα κορυφαία μαγαζιά της Αθήνας αυτή τη στιγμή τόσο για την εξυπηρέτηση όσο και για την ποιότητα του και τη διαφορέτικοτητα που προσφέρει. Από ιδιαίτερες βραδιές με ποτά που δεν θα βρεις παντού μέχρι και θεατρικές παραστάσεις!

Στις 3 του μήνα ο Καλαματιανός κορυφαίος και βραβευμένος σεφ Πέτρος Βρυώνης θα είναι ο καλεσμένος έκπληξη του χώρου και θα δημιουργήσει για όσους παρευρεθούν τρία πιάτα με το μοναδικό του ταλέντο! Πόλος έλξης για πολλούς επώνυμους (Δέσποινα Βανδή, Ζέτα Μακρυπούλια, Μαρία Μπακοδήμου, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Κώστας Σόμμερ κ.α) που αναμένεται να κατακλύσουν τον γνωστό χώρο και την Πρώτη Παρασκευή του χρόνου. Ο Πέτρος Βρυώνης έχει απασχολήσει πρόσφατα τα ΜΜΕ με την πρόταση συμμετοχής του από μεσημεριανή εκπομπή σε γνωστό μεγάλο τηλεοπτικό σταθμό.

Πολλοί θεώρησαν πως μια τέτοια κίνηση θα έφερνε τα πάνω κάτω στο τηλεοπτικό σκηνικό μιας και ο Πέτρος Βρυώνης θεωρείται ο νεότερος και καλύτερος αυτή τη στιγμή στη χώρα και εντελώς άφθαρτος στο κομμάτι προβολ,ή κάτι που ζητούν πολλοί τηλοπτικοί σταθμοί! Οι λόγοι που τελικά δεν ολοκληρώθηκε η συμφωνία παραμένουν άγνωστοι με εκείνον να συνεχίζει το ταξίδι του στην μαγειρική δημιουργία σε κορυφαία εστιατόρια όλης της χώρας και του εξωτερικού.

Πηγή : pylos news

Περισσότερα ...

Μια συνέντευξη με αλήθειες για τη γεωργία

Εμείς στην Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή έχουμε επενδύσει πολύ στην ελιά. Γιατί όπως είπε ο Ελύτης εάν διαλυθεί αυτή η χώρα, τρία πράγματα θα μείνουν: ένα αμπέλι, μια ελιά και ένα καράβι. Εάν θέλουμε να ξαναφτιάξουμε αυτήν τη χώρα από την αρχή, πρέπει να βασιστούμε σε αυτά τα τρία στοιχεία. Αυτή είναι η απάντηση την οποία δίνει ο καθηγητής της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής Αθανάσιος Γκέρτσης, απαντώντας στο ερώτημα «σε ποιες καλλιέργειες θα πρέπει να σταθούν οι Ελληνες» στο πλαίσιο συνέντευξης η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Κ" της "Καθημερινής". Και ερωτώμενος αμέσως μετά «δηλαδή δεν πιστεύετε σε νέες καλλιέργειες τύπου γκότζι μπέρι και στέβια» απαντά: ...............

«Επιτρέψτε μου την έκφραση, αλλά αυτά είναι φυτά "φούσκες", όπως το χρηματιστήριο. Γιατί να ανταγωνιστώ τον Κινέζο στο γκότζι μπέρι που, εάν κατέβω στη Θεσσαλονίκη, θα το αγοράσω 5 ευρώ το κιλό, ενώ για να το μαζέψω σποράκι-σποράκι, θέλω 25 ευρώ το κιλό;». Ο κ. Γκέρτσης παρουσιάζει ενδιαφέρουσες απόψεις για τη γεωργία, οι οποίες δικαιώνουν τα όσα κατά καιρούς έχουν επισημανθεί από αυτήν εδώ τη στήλη. Για το ρόλο της γεωργίας τονίζει ότι «είναι και παραμένει το δυνατό κομμάτι της ελληνικής οικονομίας. Αλλά θέλει προσοχή. Η φυτική παραγωγή απαιτεί πέρα από τη γνώση -η οποία μπορεί να αποκτηθεί- και μια ιδιαίτερη ψυχολογία. Το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι να παράγουμε κάτι. Μπορούμε να παράγουμε σχεδόν τα πάντα και τολμώ να πω στην καλύτερη ποιότητα. Το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι το "μετά την παραγωγή". Με άλλα λόγια, πώς να πείσω κάποιον να γίνει παραγωγός όταν θα πουλήσει την ντομάτα του στη λαχαναγορά 30 ή 40 λεπτά και στον καταναλωτή θα φθάσει 1,5 ή 2 ευρώ;».

Και προσθέτει: «Στην Ευρώπη ο καταναλωτής πληρώνει περίπου δυόμισι φορές πάνω από την τιμή που παίρνει ο παραγωγός. Στην Ελλάδα η σχέση αυτή είναι 1 προς 6! Χρειάζονται έλεγχοι. Δεν μπορεί στην Ελλάδα ο καλός να πληρώνει και ο κακός να ανταμείβεται. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Δεν χρειάζεται να έχεις διδακτορικό για να καταλάβεις αυτό που ξέρει η μάνα μου, απόφοιτος δημοτικού».

Ναι, είναι τόσο απλά τα πράγματα και ο κ. Γκέρτσης δεν είναι ένας "συντηρητικός" επιστήμονας που έχει μείνει έναν… αιώνα πίσω, όπως ενδεχομένως κάποιοι οπαδοί των νεόκοπων θεωριών περί γεωργίας θα έσπευδαν να… αφορίσουν. Πρόκειται για καθηγητή που διδάσκει και εφαρμόζει σύγχρονες τεχνολογίες καλλιέργειας με τη μέθοδο της "γεωργικής ακρίβειας": GPS και πολυφασματικοί αισθητήρες μετρούν την παραλλακτικότητα του εδάφους, ώστε ο παραγωγός να γνωρίζει ακριβώς ποια σημεία χρειάζονται περισσότερο ή λιγότερο νερό και λίπασμα, ανάλογα με το πώς μεγαλώνει το κάθε φυτό μεμονωμένα. Οπως σημειώνεται στο σχετικό ρεπορτάζ «η διαχείριση είναι αειφόρος και, φυσικά, οικονομικότερη» και ο καθηγητής είναι επικεφαλής του Τμήματος Διαχείρισης Περιβαλλοντικών Συστημάτων, βραβευμένος για την έρευνα και την καινοτόμο δράση του. Η μικρή παρουσίαση της συνέντευξης δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε πολύ χρήσιμα συμπεράσματα καθώς θέτει με πολύ απλά λόγια κρίσιμα ζητήματα προσανατολισμού και μέτρων στην ελληνική γεωργία. Το σημαντικό συμπέρασμα είναι πως στη χώρα μας υπάρχουν βασικές καλλιέργειες για τις οποίες απαιτείται εκσυγχρονισμός και ανανέωση σε όλα τα επίπεδα έτσι ώστε να βελτιωθούν οι μέθοδοι καλλιέργειας και συλλογής, να αναβαθμιστεί η ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα. Γενικότερα χρειάζεται εθνική πολιτική σε κρίσιμους κλάδους της αγροτικής οικονομίας που αποτελούν είτε εξαγωγικούς πυλώνες, είτε βασικά στοιχεία του εγχειρήματος διατροφικής αυτάρκειας. Για όλα τα υπόλοιπα χρειάζονται προσεκτικές κινήσεις έτσι ώστε οι όποιες δυνατότητες να λειτουργήσουν συμπληρωματικά στην κεντρική προσπάθεια. Οι κατευθυνόμενες, συνιστώμενες και χρηματοδοτούμενες αναδιαρθρώσεις που έχουν γίνει εδώ και δεκαετίες έχουν αποτύχει κατά βάση, επειδή δεν είχαν ως αφετηρία την οργάνωση της γεωργικής παραγωγής αλλά την προσπάθεια μείωσης καλλιεργούμενων εκτάσεων με προϊόντα που κρίθηκαν ως "πλεονασματικά". Αντιθέτως υπάρχουν αναδιαρθρώσεις στηριγμένες σε πρωτοβουλίες παραγωγών που αντιλήφθηκαν σωστά τις καταναλωτικές ανάγκες και με την ανάλογη βοήθεια, οι οποίες αποδείχθηκαν πολύ επιτυχημένες.

Ομως ο κ. Γκέρτσης ακουμπά ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κεφάλαιο, αυτό της ψαλίδας ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή και το όργιο κερδοσκοπίας των ενδιάμεσων. Με τα στοιχεία που δίνει καθιστά ακόμη περισσότερο επιτακτική την ανάγκη εξυγίανσης του συστήματος εμπορίας έτσι ώστε να προστατευτούν και ο παραγωγός και ο καταναλωτής. Εδώ και δεκαετίες οι αγρότες και όσοι ασχολούμαστε λίγο πιο συστηματικά με τα ζητήματα της παραγωγής, διαπιστώνουμε ότι η ύπαιθρος έχει πλημμυρίσει από υποσχέσεις αντιμετώπισης όλων των ζητημάτων που προαναφέρθηκαν. Υποσχέσεις οι οποίες όχι μόνον δεν υλοποιούνται, αλλά δεν γίνεται και καμία προσπάθεια στην κατεύθυνση αυτή. Η παραγωγική ανασυγκρότηση είναι αναγκαία, αλλά μπορεί να γίνει μόνο μέσα από ένα σύνολο μέτρων που θα στηρίζουν τον παραγωγό, θα ενσωματώνουν σύγχρονες καλλιεργητικές μεθόδους και θα καθαρίζουν το τοπίο τυποποίησης και εμπορίας.

Ηλίας Μπιτσάνης

Πηγή : eleutheria online

Περισσότερα ...

Μεσσήνιος επιστήμονας μαζεύει... χόρτα και βγάζει χρυσάφι

Δηλώνει τροφοσυλλέκτης ή, κατά το επιστημονικότερον, εξερευνητής και συλλέκτης αυτοφυούς τροφής. Ο Σωτήρης Λυμπερόπουλος αναζητά στις Ράχες Μεσσηνίας την εικόνα και τα προϊόντα της ελληνικής φύσης που έχουμε ξεχάσει. Αυτός είναι και ο λόγος που τα προϊόντα του φιγουράρουν στο μενού των βραβευμένων εστιατορίων της Αθήνας και εσχάτως και του Παρισιού.

Με σπουδές στο εξωτερικό
Στα 30 του, με σπουδές στα οικονομικά, έφυγε για μεταπτυχιακό στην Αγγλία, όπως οι περισσότεροι φίλοι του, και δούλεψε σε πολυεθνική πάνω σε οικονομετρικά μοντέλα. «Εκεί βρίσκεις πιο εύκολα ευκαιρίες και ελευθερία να αναπτύξεις το ταλέντο σου. Ενα πρωί, όμως, ξύπνησα και αναρωτιόμουν: "Αυτό θέλω να κάνω; Αυτή είναι η πραγματική ζωή;". Αν συνέχιζα, θα έμενα για πάντα, αλλά κάτι μέσα μου με έτρωγε», λέει στο Εθνος. Επιστρέφει, λοιπόν, στην Αθήνα, γράφει για ένα περιοδικό μοτοσυκλέτας -«μου έδινε άπλετο χρόνο να σκεφτώ»- και δοκιμάζει διάφορα. «Η αλήθεια είναι ότι από παιδί είχα μάθει να στέκομαι στα πόδια μου. Ο πατέρας μου δεν μου είπε ποτέ τι να κάνω, αρκεί να μπορώ να το υποστηρίξω. Από δεκατριών με έστελνε στις τράπεζες, έκανα τις εξωτερικές δουλειές, είχα μάθει να επικοινωνώ με τον κόσμο και αυτό με βοήθησε πολύ».

Πήγε στις Ράχες Μεσσηνίας
Τα εγκαταλείπει όλα και πηγαίνει στο χωριό του πατέρα του, στις Ράχες Μεσσηνίας. «Ανάμεσα στο βουνό και τη θάλασσα, βλέπεις όλες τις εποχές του χρόνου. Το χωριό όπου πηγαίναμε διακοπές από παιδιά, με έναν κήπο στην άκρη, τη θάλασσα 10 λεπτά με τα πόδια και ωραίες αναμνήσεις. Τίποτα περισσότερο ώσπου αποφασίζω να μείνω και τον χειμώνα». Αγοράζει σπόρους, σπέρνει το κτήμα του και ζει μόνο με ό,τι βγάζει η γη. «Εναν μήνα αργότερα έρχεται η μητέρα μου, ανοίγει το ψυγείο και το βρίσκει άδειο. "Πώς ζεις τόσον καιρό;" μου λέει, κι εκεί γίνεται το κλικ. Ανακαλύπτω ότι, τελικά, δεν χρειάζονται πολλά. Χόρτα από το βουνό, ντομάτες από το χωράφι, αβγά από τη θεία. Μια πραγματική ζωή χωρίς καμία φιλοσοφία από πίσω».

Η ζωή στη φύση έγινε επάγγελμα
Αποφασίζει, λοιπόν, ότι αυτό που κατάφερε μπορεί να το κάνει και επάγγελμα. Μαζεύει σε μια λίστα ονόματα και τηλέφωνα βραβευμένων σεφ στην Αθήνα και προσπαθεί να τους πείσει ότι μπορεί να τους προμηθεύει με άγρια χόρτα και ζαρζαβατικά που δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που αγοράζουν. «Κάποιοι σκέφτηκαν ότι δεν είχαν τίποτα να χάσουν. Αυτοί ήταν οι άνθρωποι που μου άνοιξαν τον δρόμο όταν δεν με ήξερε κανείς. Γι' αυτό με συνδέει μαζί τους κάτι παραπάνω από εκτίμηση: Ενας σεβασμός. Αν με πάρουν δέκα η ώρα το βράδυ και μου ζητήσουν να τους βρω πετροκαυκαλήθρες, θα το κάνω με κάθε τρόπο. Είναι οι άνθρωποι που πίστεψαν σε μένα και σε μια άλλη ηθική για την τροφή».

Η αλήθεια είναι ότι οι ντομάτες του δεν έχουν ωραίο χρώμα ούτε σχήμα, τα μαρούλια έχουν τρύπες από τα σαλιγκάρια, η ρόκα είναι με στίγματα, αλλά όταν τη δοκιμάζεις, ανακαλύπτεις ξανά εκεί την πρωτόγονη γεύση που ήταν αποθηκευμένη στο μυαλό σου. «Γιατί αυτό με ενδιαφέρει ουσιαστικά: Να βρίσκω το καλύτερο από κάθε είδος. Σιγά σιγά, άρχισα να ανακαλύπτω πράγματα, να διαβάζω, να ρωτώ. Να μαθαίνω για τοπικές ποικιλίες, να αναζητώ στο διαδίκτυο τους πιο παράξενους σπόρους και να πειραματίζομαι. Βάζω τις ντομάτες και περιμένω να δω. Ξέρω ότι μπορεί να πάει χαμένη όλη η παραγωγή, αλλά δεν με νοιάζει. Δοκιμάζω συνταγές -πέρασε το καλοκαίρι φτιάχνοντας 15 είδη τραχανά-, ποιος σπόρος μπορεί να δώσει την πιο γλυκιά ντομάτα, τι πρέπει να τρώνε οι κότες για τα καλύτερα αβγά και ποια ώρα της μέρας είναι ιδανική ώστε να διατηρήσει το μάξιμουμ της φρεσκάδας του το κολοκύθι».

Πήρε το πρώτο βραβείο
Η πρόσφατη εκδήλωση της Παγκόσμιας Εβδομάδας Επιχειρηματικότητας που διοργάνωσαν οι Industry Disruptors - Game Changers (ID-GC) έδωσε ένα ξεκάθαρο μήνυμα προοπτικής ανάπτυξης και θετικής ενέργειας. Οι 5 live διαγωνισμοί ανέδειξαν συνολικά 14 νικητές ανάμεσα στις 50 νεοφυείς επιχειρήσεις που πήραν μέρος, οι οποίοι κέρδισαν 465.000 ευρώ, ενώ διεθνείς ομιλητές έθεσαν καίρια ζητήματα για την ανάπτυξη του οικοσυστήματος της νεανικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα.

Σε έναν από αυτούς, τον «Reinspiring Greece from the Youth UP», ο οποίος δημιουργήθηκε από την εταιρεία τροφίμων GAEA σε συνεργασία με την Τράπεζα Πειραιώς, την RSM Inter­national και την Αμερικανική Γεωργική Σχολή, την πρώτη θέση πήρε, μαζί με τη Family Farm, η Radiki του Σωτήρη Λυμπερόπουλου. Το βραβείο αφορούσε ένα χρηματικό ποσό της τάξης των 25.000 ευρώ, την παροχή ενός χαμηλότοκου δανείου 25.000 ευρώ, καθώς και υπηρεσίες καθοδήγησης και υποστήριξης από την επιτυχημένη επιχείρηση GAEA.

Η «χρυσή» εταιρεία Radiki
Η Radiki είναι μια εταιρεία η οποία έχει ως αντικείμενο την πώληση χόρτων, ελαιολάδου, τραχανά και αποξηραμένων φρούτων εντός Ελλάδας, με στόχο την εξάπλωση της δραστηριότητάς τους στις διεθνείς αγορές.

Συνεργάζεται με 12 εστιατόρια
Ξεκίνησε το 2011 από το εστιατόριο Milos του Hilton και σήμερα ήδη συνεργάζεται με 12 από τα πιο γνωστά εστιατόρια της Αθήνας, όπως για παράδειγμα με τον σεφ Περικλή Κοσκινά στο Αλάτσι, το Νίκο Καραθάνο στο Hytra, τους δίδυμους σεφ του Base Grill Bαγγέλη και Σπύρο Λιάκο, τον Μάνο Ζουρνατζή του Cucina Povera, τον Γιώργο Βενιέρη στο Elec­tra Restaurant, τον Arnaud Bignon της Σπονδής κ.ά.

«Εκλεψε» τη συνταγή από Αγγλία και Γαλλία
Ο Σωτήρης Λυμπερόπουλος έχει ακολουθήσει τα... βήματα του Βρετανού Miles Irving, που προμηθεύει άγρια φυτά σε διακεκριμένα εστιατόρια του Λονδίνου, του Γάλλου Francois Couplan και του επίσης Γάλλου διάσημου σεφ Marc Veyrat, ο οποίος μαζεύει άγρια βότανα τα τελευταία 35 χρόνια. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο Σωτήρης Λυμπερόπουλος στην παραγωγή, την επεξεργασία και τη διακίνηση των προϊόντων με όσο το δυνατόν πιο φυσικό τρόπο, χωρίς να βλάπτεται το περιβάλλον. Το 90% των υλικών που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά και τη συσκευασία των αγαθών της Radiki είναι φυσικά (ξύλο, χαρτί, ύφασμα, καλάμια κ.τ.λ.), ενώ δεν πετιέται σχεδόν τίποτα, ενώ σε συνεργασία με τους παραλήπτες τα υλικά συσκευασίας συλλέγονται και επαναχρησιμοποιούνται.

Σωτήρης Λυμπερόπουλος, ο νεαρός επιστήμονας που έκανε επιχείρηση να μαζεύει άγρια χόρτα στο βουνό με χρυσά κέρδη [εικόνες] | iefimerida

Πηγή : eleutheria online

Περισσότερα ...

«Ο… χαμένος τα παίρνει όλα» Η επιστολή μιας άνεργης Μεσσήνιας

Του Αντώνη Πετρόγιαννη

Οι ειδικοί επιστήμονες στο θέμα τη φτώχειας και της ανεργίας δεν είναι απαραίτητοι πλέον. Είναι τόσο εμφανή τα παραπάνω στοιχεία στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας, που κάθε συζήτηση περιττεύει. Η φτώχεια και η ανεργία είναι σαν την πανούκλα, μπαίνει από σπίτι σε σπίτι και απλώνεται παντού. Διαλύει σπλάχνα και νεφρούς, κόβει τα πόδια, θολώνει το μυαλό, ξηραίνει τις ψυχές. Είναι μαράζι, σαράκι, στίγμα, γίνεται ντροπή. Γονατίζει τον άνθρωπο. Ταπεινώνει το λαό. Γίνεται βραχνάς στα σπίτια και πολιτική αδυναμία στις αγορές και τα βουλευτήρια. Η φτώχεια και η ανεργία γίνονται ο τρόμος και η εξαθλίωση, απ’ όπου αλιεύουν πελάτες για τους Δυνατούς οι πολιτικοί πορνοβοσκοί και κρέας για τα κανόνια οι μελανοχίτωνες. Φθάνει τον άνθρωπο στο κρεματόριο. Μέρα την ημέρα τού κλέβει ό,τι έχει, τις προσδοκίες, τα όνειρα, το συνανήκειν και σιγά σιγά τον μετατρέπει σε παρία, σε συντρίμμι που αποδέχεται την ήττα του. Και κλείνεται στη μοναξιά του. Μεγάλη ήττα η μοναξιά.

Ακόμα και την οικογενειακή αλληλεγγύη η φτώχεια την ατιμάζει, σε βάθος χρόνου την κάνει χαλκά και χολή απ’ τη μια μεριά, απόγνωση και καταισχύνη απ’ την άλλη. Ή παραίτηση και νέκρωση. Αυτό είναι η φτώχεια. Να σε φτωχαίνουν από πολιτισμό, από όνειρα, από ελπίδα, από ανθρωπιά και να γίνεσαι έρμαιο, ένας ακόμα ιδιώτης μέσα στη μάζα των δυσπραγούντων, ζωντανός νεκρός, φραγκομηχανή, είτε διά της εργασίας σου είτε διά της ανεργίας σου. Κι όμως, απέναντι σ' αυτή την ερεβώδη κατάσταση υπάρχουν και άνθρωποι που βλέπουν ή, τουλάχιστον, προσπαθούν, την άλλη πλευρά του φεγγαριού.

Ζω το σήμερα
Προχθές λάβαμε με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο την παρακάτω επιστολή, που ανατρέπει ή και μπορεί να «θρέφει» με άλλον τρόπο τα παραπάνω. Έγραφε: Και τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω. Τώρα συνδέομαι με τον εαυτό μου, με το μυαλό μου, με την ψυχή μου. Τώρα που έχω τόσο χρόνο, χρόνο για εμένα, για τις σκέψεις μου, για τον κόσμο. Τώρα κοιτώ τα πάντα γύρω μου με ματιά όχι γρήγορη για να προλάβω, αλλά με ματιά πιο φιλοσοφική. Τώρα αντιλήφθηκα το μεγαλείο της ζωής. Τώρα βιώνω 100% τη χαρά, το ίδιο και τη λύπη.

Όχι, δεν τα έχω χάσει. Απλά τώρα με την ανεργία μου φτάνω σε άλλα επίπεδα, νομίζω ότι γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Σας μιλώ χωρίς να έχω λύσει τα προβλήματα που έχει αυτή η κατάσταση. Επιπλέον, είμαι σε διάσταση, με 3 παιδιά (1 φοιτήτρια, 1 σε λύκειο και 1 σε γυμνάσιο), χωρίς δικό μου σπίτι, χωρίς οικονομίες στην τράπεζα... Με λίγα λόγια, δεν έχω κάποιον άσο στο μανίκι μου ή κάποιο λυχνάρι που θα μου δώσει λύσεις! Δε γνωρίζω το αύριο, αυτό όμως δε θα με κάνει να χάσω και το τώρα.

Ζω το σήμερα με όλες μου τις αισθήσεις, το ανασαίνω, το μυρίζω, το αγγίζω, το νιώθω, το βλέπω, το χαίρομαι. Είναι ουτοπία να προσπαθείς να εξασφαλίσεις ένα αύριο, ή καλύτερα ένα σίγουρο αύριο, προσπερνώντας το τώρα. Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στην ίδια τη ζωή, στο θαύμα που συντελείται εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Είμαι άνεργη, ναι, έχω πια συμβιβαστεί μ' αυτό, όχι αναίμακτα σίγουρα. Κατάφερα, όμως, και γιάτρεψα μόνη μου τον εαυτό μου, πήρα δύναμη από την ίδια τη ζωή: από τη φύση, από τα παιδιά μου, από τις εικόνες, τα συναισθήματα, από ένα μικρό σαλιγκάρι που είδα ότι έκανε μισή ώρα να διανύσει ένα... μήλο στο καλάθι των φρούτων μου. Βρέχει, τώρα βρέχει πολύ, θα ήταν παράλογο να ζητούσα να είχε πάντα ήλιο. Είναι παράλογο να ζητάμε η ζωή μας να κινείται πάνω σε μια ευθεία γραμμή. Είναι ουτοπικό να θέλουμε να διώξουμε τις ανηφόρες και τις κατηφόρες από μια πόλη. Ας δούμε τα πράγματα με λίγη σοφία.

Ανοίγω το παράθυρο, όχι μηχανικά, με επίγνωση. Ρουφάω όλη την εικόνα, τη βρεγμένη γη, το χωματένιο αέρα. Είμαι εδώ, χαμογελώ και ευχαριστώ τη στιγμή, κι ας μη γνωρίζω τίποτα για το αύριο. Ίσως λέγεται αδυναμία, μα ίσως... παντοδυναμία!

Με σοφία, 41 χρ., Μεσσηνία

Πηγή : tharros news

Περισσότερα ...

Ζεστό αρωματικό κρασί για τον χειμώνα

Αυτή η ιδέα είναι πολύ δημοφιλής στις βόρειες χώρες, με τους βαρείς χειμώνες, αλλά αρέσει και σε μας, τις κρύες βραδιές του χειμώνα, με φίλους, δίπλα στο τζάκι, γιατί είναι ένα πολύ γλυκό, αρωματικό και θερμαντικό ποτό.

Βάζουμε σε μια κατσαρόλα περίπου 1 λίτρο κρασί, κατά προτίμηση κόκκινο, 3-4 ξυλάκια κανέλας, το φλούδι από ένα πορτοκάλι, 4 γεμάτες κουταλιές της σούπας ζάχαρη (εννοείται πως η «τροφή» προτιμά το μέλι, χωρίς δεύτερη σκέψη, από όλες τις απόψεις, ακόμη και την γευστική!), ελάχιστο μπαχάρι και 4-5 γαρίφαλα. Ζεσταίνουμε το μείγμα, σε μέτρια θερμοκρασία, για 15 περίπου λεπτά, όσο χρειάζεται να απελευθερωθούν τα αρώματα, χωρίς να το αφήσουμε να βράσει, γιατί θα εξατμιστεί το κρασί. Εναλλακτικά, μπορούμε να βράσουμε τα υλικά με ελάχιστο νερό (μισό φλυτζάνι του τσαγιού) και να προσθέσουμε στο τέλος το κρασί για λίγα λεπτά, να ενσωματωθεί με το σιρόπι, που θα έχει δημιουργηθεί. Αφήνουμε τα υλικά να τραβήξουν για λίγα λεπτά μετά το σβήσιμο της φωτιάς, προσθέτουμε 2-3 κουταλιές της σούπας κονιάκ, αφαιρούμε τα μπαχαρικά και σερβίρουμε, όσο είναι ακόμα ζεστό.

Οι δοσολογίες είναι φυσικά ενδεικτικές. Δοκιμάστε το και προσαρμόστε το στις προτιμήσεις σας. Πολλοί προσθέτουν και κάρδαμο ή και φλούδα από λεμόνι. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και με τσίπουρο, ρακί, τσικουδιά (προσωπικά δεν τα έχω δοκιμάσει με τις φλούδες, ίσως έχει ενδιαφέρον!) Πλεονέκτημα: Μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα περισσεύματα κρασιού, που μας έχουν μείνει.

www.agioritikovima.gr

Πηγή : kanaloupou

Περισσότερα ...

Ηγέτης ενός λαού, παγκόσμιο σύμβολο ανθρωπισμού και αυτοθυσίας

Αυτός ήταν ο Νέλσον Μαντέλα

Ο Νέλσον Μαντέλα, ο πρώτος μαύρος Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, ή "Μαντίμπα", όπως τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά, από το όνομα της φυλής του, ο άνθρωπος που πολέμησε με όλες τις δυνάμεις του το καθεστώς του απαρτχάιντ και οδήγησε τη χώρα του σε μια πολυφυλετική δημοκρατία, πέθανε χθες βραδυ, στις 20:50 στο σπίτι του στο Γιοχάνεσμπουργκ. Ο Μαντέλα γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1918 στην Ουμπάτα του Τρανσκέι. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Φορτ Χέιρ και στο Πανεπιστήμιο του Γουιτγουότεσραντ, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Παράλληλα εργαζόταν ως φύλακας σε χρυσωρυχείο και αργότερα ως μεσίτης στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Το 1944, μαζί με τον Όλιβερ Τάμπο και τον Γουόλτερ Σιζούλου, ίδρυσε τη νεολαία του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου, της οποίας ανέλαβε πρόεδρος το 1950. Με τον Τάμπο ίδρυσε και το πρώτο δικηγορικό γραφείο μαύρων της Νότιας Αφρικής, το 1952. Το 1956 συνελήφθη με την κατηγορία της προδοσίας, αλλά απαλλάχθηκε το 1961, την ίδια χρονιά που ίδρυσε και την οργάνωση "Λόγχη του Έθνους", η οποία επί της ουσίας ήταν το στρατιωτικό σκέλος του ΑΕΚ που είχε κηρυχθεί παράνομο έναν χρόνο νωρίτερα.

Το 1962 συνελήφθη και πάλι και καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια καταναγκαστικά έργα επειδή είχε βγει παράνομα από τη χώρα και επειδή υποκινούσε τους μαύρους εργάτες να απεργήσουν. Ακολουθεί νέα δίκη, το 1963-4 και η καταδίκη του σε ισόβια κάθειρξη, μετά την ανακάλυψη του μυστικού αρχηγείου του ΑΕΚ όπου βρέθηκε το ημερολόγιό του μαζί με διάφορα έγγραφα για τη δράση των αντάρτικων ομάδων.

Από το 1964 ήταν κρατούμενος στο νησί Ρόμπεν, αρχικά σε άθλιες συνθήκες και με ακραίους περιορισμούς στον αριθμό επισκεπτών και την αλληλογραφία του: του επέτρεπαν ένα γράμμα και έναν επισκέπτη ανά έξι μήνες. Σταδιακά οι συνθήκες βελτιώθηκαν και το 1982 μεταφέρθηκε στη φυλακή Πόλσμουρ όπου του επετράπη να συνεχίσει τις σπουδές του και να πάρει τελικώς το πτυχίο Νομικής, το 1989. Την χρονιά εκείνη ο τότε πρόεδρος της χώρας Πίτερ Μπότα πρότεινε να τον απελευθερώσει υπό τον όρο να αποκηρύξει τη βία, κάτι που ο Μαντέλα δεν δέχτηκε.

Τα χρόνια που έζησε στη φυλακή και οι αγώνες του μέσα από αυτήν για την κατάργηση του απαρτχάιντ τον κατέστησαν έναν από τους διασημότερους πολιτικούς κρατούμενους της εποχής του και ηγέτη μυθικών διαστάσεων για εκατομμύρια μαύρους Νοτιοαφρικανούς, αλλά και για όλους τους καταπιεσμένους λαούς σε όλο τον κόσμο. Μετά από 27 χρόνια στις φυλακές, στις 11 Φεβρουαρίου 1990, ο Μαντέλα αποφυλακίστηκε, μία εβδομάδα αφότου ο πρόεδρος Φρεντερίκ ντε Κλερκ νομιμοποίησε το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο.

"Καθώς περνούσα επιτέλους αυτές τις πύλες αισθανόμουν ότι, έστω και στα 71 μου η ζωή μου ξεκινούσε ξανά. Οι 10.000 ημέρες στη φυλακή είχαν επιτέλους τελειώσει", είχε γράψει ο ίδιος για την ημέρα που αποφυλακίστηκε.

Την ίδια χρονιά εξελέγη αντιπρόεδρος του ΑΕΚ και την αμέσως επόμενη ανέλαβε την προεδρία στη θέση του Όλιβερ Τάμπο. Μετά το δημοψήφισμα του 1992 για την κατάργηση του απαρτχάιντ, όπου, αν και συμμετείχαν μόνο οι λευκοί κάτοικοι της Νότιας Αφρικής, εγκρίθηκε με ποσοστό 68,7%, η χώρα οδεύει προς τις πρώτες πολυφυλετικές εκλογές, στις 27 Απριλίου 1994. Το ΑΕΚ πέτυχε σαρωτική νίκη, με ποσοστό 62,65% και 252 έδρες στο 400μελές κοινοβούλιο της χώρας και ο Μαντέλα ανέλαβε πρόεδρος της χώρας σε μια πανηγυρική τελετή, παρουσία πολλών πολιτικών ηγετών απ' όλο τον κόσμο.

Το 1997 ο Μαντέλα παρέδωσε την ηγεσία του ΑΕΚ στον Τάμπο Μπέκι και δύο χρόνια αργότερα του παρέδωσε και την προεδρία της χώρας.

Το 1998, την ημέρα των 80στών γενεθλίων του, παντρεύτηκε την Γκράσα Μασέλ, τη χήρα του πρώην προέδρου της Μοζαμβίκης Σαμόρα Μασέλ με την οποία είχε δεσμό τα τελευταία χρόνια. Είχε ήδη χωρίσει, το 1992, από την δεύτερη σύζυγό του, Ουίνι Μαντέλα, με την οποία απέκτησε δύο κόρες. Με την πρώτη σύζυγό του, Έβλιν Ντόκο, με την οποία χώρισε το 1957 μετά από 13 χρόνια έγγαμου βίου, απέκτησε δύο γιους και δύο κόρες, η μία εκ των οποίων πέθανε σε βρεφική ηλικία.

Από το 2004 ο Μαντέλα είχε περιορίσει σημαντικά τις δημόσιες εμφανίσεις και τις δραστηριότητές του γιατί, όπως είχε πει ο ίδιος, ήθελε να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην οικογένεια και τους φίλους του. Είχε ανακοινώσει μάλιστα την αποχώρησή του από τη δημόσια ζωή λέγοντας χαριτολογώντας: "Μην μου τηλεφωνήσετε, θα σας πάρω εγώ". Παρέμενε όμως πάντα δραστήριος στον αγώνα του για την καταπολέμηση του AIDS, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την οικονομική ανάπτυξη της Αφρικής. Τα τελευταία χρόνια είχε εισαχθεί πολλές φορές για νοσηλεία λόγω αναπνευστικών προβλημάτων και λοιμώξεων.

Ο Μαντέλα τιμήθηκε το 1993 με το Νόμπελ Ειρήνης, από κοινού με τον πρόεδρο ντε Κλερκ, για τις προσπάθειές τους να καταργήσουν το απαρτχάιντ στη Νότια Αφρικής.

Ενόσω ήταν ακόμη κρατούμενος, το 1988, το Ευρωκοινοβούλιο του είχε απονείμει το βραβείο Ζαχάροφ "για την ελευθερία του πνεύματος", ενώ το 1992 τιμήθηκε με το τουρκικό βραβείο "Κεμάλ Ατατούρκ, αλλά αρχικά αρνήθηκε να το παραλάβει, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία και το δέχτηκε μόνο το 1999.

Το 1998 είχε τιμηθεί από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον με το χρυσό μετάλλιο, την ανώτατη διάκριση, του Κογκρέσου ενώ το 2006 η Διεθνής Αμνηστία τον ανακήρυξε "Πρεσβευτή της Συνείδησης", την υψηλότερη διάκρισή της.

Τον Νοέμβριο του 2009 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξε την 18η Ιουλίου "Ημέρα του Μαντέλα" και κάλεσε όλους τους ανθρώπους να αφιερώσουν 67 λεπτά από το χρόνο τους για να κάνουν κάτι θετικό για τον πλησίον τους, τιμώντας τα 67 χρόνια που ο Μαντέλα αφιέρωσε στον αγώνα του κατά του ρατσισμού.

Το 1994 είχε αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έγραψε δύο αυτοβιογραφικά βιβλία, το "Μακρύ δρόμο προς την ελευθερία" και το "Συζητήσεις με τον εαυτό μου" που έγιναν διεθνή μπεστ-σέλερ

Πηγή : e-nikos

Περισσότερα ...

Γυμνός άντρας αναστάτωσε το κέντρο της Καλαμάτας!

Ένας γυμνός άντρας αναστάτωσε πριν λίγο το κέντρο της Καλαμάτας Άφωνοι έμειναν λίγο νωρίτερα εκατοντάδες περαστικοί στον πεζόδρομο της Αριστομένους, όταν είδαν έναν νεαρό γυμνό άντρα να περνάει ανάμεσά τους.

Ειδοποιήθηκε η Αστυνομία και με την παρέμβαση πολιτών ακινητοποιήθηκε στο ύψος του Πνευματικού Κέντρου (πεζόδρομος Πανταζοπούλου) και συνελήφθη.

Ο νεαρός οδηγήθηκε στην Αστυνομία για να διαπιστωθεί η ταυτότητά του. Σύμφωνα με πληροφορίες κατά τη σύλληψή του βρισκόταν πάντως σε σύγχυση.

Πηγή : eleutheria online

Περισσότερα ...

“Μαμά μην κλαις, θα τα λέμε στο Skype”, η νέα ταινία του 1ου ΕΠΑΛ Άργους.

Η ταινία των μαθητών του τομέα Ηλεκτρονικής-Ηλεκτρολογίας και του τομέα Μηχανολογίας πραγματεύεται τη μετανάστευση των νέων Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό για ένα καλύτερο μέλλον. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται σε ένα άρθρο του δημοσιογράφου Απόστολου Λυκεσά. “Παλιά οι Έλληνες μετανάστευαν εξαιτίας της φτώχειας, της ανέχειας. Κουβαλούσαν τις αναμνήσεις τους σαν ξόρκια, για τους δράκους της ξενιτιάς κι έσερναν, εκτός από τους ταπεινούς τους μπόγους, πιότερο την υπόσχεση για επιστροφή.

Όλα για αυτή τη μέρα του γυρισμού… Αν είναι αλήθεια ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται είτε ως φάρσα είτε ως τραγωδία, στην περίπτωση της Ελλάδας ισχύει σαφώς το δεύτερο. Εγκλωβισμένη στη δίνη της κρίσης και με την ανεργία να απογειώνεται, σπρώχνει στο περιθώριο τα παιδιά της. Παλιά στη ξενιτειά ζητούσαν δυνατά κορμιά. Τώρα ζητούν δυνατά μυαλά. Τα Ελληνικά μυαλά.. Οι Έλληνες παίρνουν και πάλι το δρόμο της μετανάστευσης… Η οικονομική κρίση «σκότωσε» τα όνειρα των νέων. Η λέξη ανεργία τους στοίχειωσε.

Πολλοί δεν αναγνωρίζουν πια τον τόπο που μεγάλωσαν. Αγωνία, θλίψη, και ανεργία. Έτσι πήραν τη μεγάλη απόφαση να φύγουν και να αναζητήσουν τη δική τους Ιθάκη, που θα τους επιτρέπει τουλάχιστον να ονειρεύονται…. Φεύγουν κατά χιλιάδες. Νέοι με μεταπτυχιακά, διδακτορικά, έμπειροι τεχνικοί αλλά και απελπισμένοι μεσήλικες. Παρηγορούν τους δικούς τους «μην κλαις, βρε μαμά, θα τα λέμε στο σκάιπ»” …. Η συνέχεια στην ταινία. Η πρώτη προβολή της ταινίας έγινε στην εκδήλωση του 1ου ΕΠΑΛ Άργους για τον εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου. Η επίσημη προβολή της ταινίας θα γίνει στις 30 Νοεμβρίου, στο 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για νέους και παιδιά.

alfavita.gr

Πηγή : kopanaki news

Περισσότερα ...

Η Τριφυλία, τόπος καταγωγής των αρχαίων Πυλίων ή Νηλείδων και οι ένδοξοι απόγονοί τους

"Από την Τριφυλία κατάγονται όλοι οι Νηλεί-δαι Αθηνών που εδόξασαν την Αθήνα και την Ελλάδα όλην. Όπως είναι γνωστόν στον Τρωϊκό πόλεμο έλαβον μέρος και Τριφύλιοι, λεγόμενοι τότε Πύλιοι, με τον Νέστωρα. Ο Νέστωρ ανήκε εις την γενιά των Νηλεί-δων . Επέστρεψε σώος απ΄τον Τρωϊκό πόλε-μο και έζησε πολλά χρόνια ακόμα εδώ. Κατά το -1100 έγινε η κάθοδος των Δωριέ-ων στην Πελοπόννησον και εις την Τριφυλία. Κατέστρεψαν πολλές πόλεις του Νέστωρος και έφεραν μεγάλην αναστάτωσιν. Πολλοί Τριφύλιοι κατόπιν της εισβολής αυτής έφυγαν από την Τριφυλία και επήγαν είς διάφορα μέρη της Ελλάδος: Είς την Αθήνα, είς την Ιονίαν της Μικράς Ασίας. Οι απόγονοι του Νέστωρος που επήγαν εις την Αθήνα, λόγω της πνευματικής των αξίας και ικανότητος ανεγνωρίσθη-σαν ώς πρώτοι Άρχοντες των Αθηνών.Ο ηγέτης των Μέλανθος ανεκυρύχθη Βασιλεύς των Αθηνών καθώς κι ο υιός του Κόδρος, ο τελευταίος Βασιλεύς των Αθηνών, ώς βεβαιώνει ο ιστορικός Στρά-βων.

Σχετικώς ο Περικλής Στυλιανόπουλος αναγράφει: " Ο Μέλανθος υποστηριζόμενος υπό πολλών προσφύγων... κατέλαβε την Βασιλεία των Αθηνών... Ο Στράβων προσθέτει ότι ο Μέλανθος έγινε Βασιλεύς εκόντων των Αθηναίων. Υιός δε του Μελάνθου ήτο ο θρυλικός βασιλεύς των Αθηναίων Κόδρος..." ( Ιστορία Μεσσηνίας σελ. 100). Εκ της γενιάς αυτής των Νηλείδων είναι ο Πισείστρατος Ιπποκράτους Νηλείδης, ο Θρασύβουλος Νεστορίδης, ο Αλκμαίων, ο Μεγακλής , ο Κλεισθένης, ο Αλκιβιάδης, ο Συλλάδας, ο Πισείστρατος Β΄ Ιπποκρατίδας, ο Αντίλοοχος, ο Μέλανθος, ο Κόδρος Α΄, ο Μέδων Α΄ και άλλοι αργότερον Μεσσηνιακής και ειδικώς Τριφυλλιακής καταγωγής είναι οι μεγάλοι άνδρες των Αθηνών Περικλής, Θουκιδίδης, Φορμίων κ.λ.π. Όλοι λοιπόν οι ηγέται των Αθηνών Αλκαιονίδαι, Κοδρίδαι, Μεδοντίδαι, Παιονίδαι και Πισεισρατίδαι ήσαν απόγονοι των Νηλείδων της Τριφυλίας!...

Αυτοί δε μετέφεραν καιτο όνομα του όρους Αιγάλεω (Ψυχρού) της Τριφυλίας εις Αθήνας και αυτοί μετέφεραν το σήμα των γραμμάτων και του πολιτισμού, την γλαύκα (κουκουβάγια) εις Αθήνας από την Τριφυλία, όπως αποκαλύπτουν αι ανασκαφαί εις Περιστεριά Κυπαρισσίας κατά τα τελευταία χρόνια και βεβαιώνει ο αρχαιολόγος καθηγητής Σπ. Μαρινάτος. Σχετικώς αναγράφει ο Ι. Κεφάλας:" Άμα τη καταλήψει της Μεσσηνίας υπό των Δωριέων Ηρακληδών οι τέως άρχοντες εν αυτή Νηλείδαι... αναγκάσθηκαν και απεχώρησαν εκ Μεσσηνίας καταφυγόντες σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και προ πάντων εις Αττικήν αφού άρχευσαν 250 χρόνια εν Μεσσηνία. Έτσι λιοπόν αυτοεξορίσθηκαν αναγκαστικώς οι Νηλείδου Νέστωρος απόγονοι... ...Κατ΄έτος -440 άρχισε ο λεγόμενος 5ετής Σαμιακός πόλεμος καθ΄ όν φαίνονται στατηγήσαντες οι Μεσσηνιακής καταγωγής Περικλής, Θουκιδίδης, Φορμίων, Αντικλής, και Στησαγόρας Β΄ πρεσβύ- τερος υιός Κίμωνος Β΄. ...

Παρά την Β.Δ. πλευράν του Κεραμεικού νεκροταφείου και νυν ακόμη σώζονται μαρμάρινοι σαρκοφάγοι, ομοιόμορφοι μετά προσωπικών ή οικογενειακών αναγλύφων και επιγραφών ως λ.χ. "Φιλόξενος Δίκαιος Μεσσήνιος", "Ευκλείδης ο Κελόπας Μεσσήνιος" " ( Ιστορία Μεσσηνίας σελ. 61-62, 189-190, 207 και 254) Εδώ λοιπόν εις την Τριφυλία ανατρέφονται τρανοί, με πνεύμα και αξία, με αρετή και ακτινοβολία." Από την μελέτη του Κοσμά Ε. Αντωνόπολου " Η Τριφυλία" 1973,

Πηγή : kyparissiotis

Περισσότερα ...

«όλοι για έναν και ένας για όλους» στη Λεύκη Τριφυλίας !

Η Λεύκη Τριφυλίας ,είναι ένα μικρό και πανέμορφο χωριό κοντά στους Γαργαλιάνους, οι κάτοικοι ζουν με βασικό εισόδημα από τα αγροτικά προϊόντα. Ελιές, σταφίδες κι αμπέλια είναι οι παραδοσιακές καλλιέργειες του τόπου. Πρόσφατα ένας νέος σύλλογος δημιουργήθηκε, με πρωτοβουλία των γυναικών του χωριού, αλλά και με τη βοήθεια και τη συμμετοχή όλων . Σκοπός μας η ανάδειξη του χωριού μας, της παράδοσής μας και η σύσφιξη σχέσεων των απανταχού μουζουστιανών (Μουζούστα είναι το παλιό όνομα του χωριού ,που ακόμα και σήμερα το χρησιμοποιούμε).

Ξεκινάμε με αλληλεγγύη προκειμένου μέσα στη δύσκολη αυτή περίοδο να κάνουμε ότι καλύτερο για τον τόπο ,αλλά και για τον καθένα χωριστά .«όλοι για έναν και ένας για όλους», λέμε και προχωράμε με θάρρος και ενότητα . Το πρώτο μας έργο είναι η επισκευή του σχολικού μας κτηρίου, που παραμένει κλειστό και εγκαταλειμμένο εδώ και πολλά χρόνια, όμως δεν αφήνουμε και ανεκμετάλλευτο τον πλούτο της γης μας. Φέτος ήταν μια καλή χρονιά για τα αμπέλια μας, φτιάξαμε το κρασί μας και όλοι μαζί τρυγάμε για να φτιάξουμε και πετιμέζι , ξύδι, μουσταλευριά. Πολύτιμες τροφές ,που η φύση μας προσφέρει και εμείς με τον παραδοσιακό τρόπο αξιοποιούμε ,θέλοντας να δώσουμε στο προϊόν την πραγματική του αξία και όχι απλά την αγοραστική. Μας καθοδηγούν οι μεγαλύτερες και μαθαίνουν οι νέες ,κρατώντας ζωντανές τις συνήθειες και τις λαϊκές μας παραδόσεις.

Η « Ένωση Γυναικών Λεύκης», θα προσφέρει πετιμέζι στους συγχωριανούς σε όσους μένουν στο χωριό, αλλά και σ΄αυτούς που μένουν μακριά και συνεισφέρουν με το δικό τους τρόπο σ αυτή την προσπάθεια, το υπόλοιπο θα διατεθεί δωρεάν σε φιλανθρωπικά ιδρύματα της περιοχής μας. «η ισχύς εν τη ενώσει» ,δεν είναι απλά ένα σύνθημα για εμάς ,αλλά τρόπος ζωής. Η χαρά της δημιουργίας, η αγάπη για το χωριό μας και η προσφορά , μας δίνουν χαρά και δύναμη για να προχωρήσουμε κάνοντας ότι χρειάζεται για να ξεπεράσουμε με θάρρος και αποφασιστικότητα τους δύσκολους αυτούς καιρούς και να βγούμε νικητές από αυτή την κρίση. Σας περιμένουμε όλους να γνωρίσετε το χωριό μας και να σας φιλέψουμε νόστιμα και παραδοσιακά εδέσματα ,που για εμάς έχουν ιδιαίτερη αξία, αφού η οικονομία του χωριού στηρίχτηκε και εξακολουθεί να στηρίζεται σε αυτά. Η προσωρινή επιτροπή του Συλλόγου: Αναστασία Αθανασοπούλου Ελένη Καούνη Χριστίνα Καραμπότσου Γωγώ Μ πουσδούκα Μαριάννα Μπαμπούκη Βίνα Προσυλιακού Διονυσία Χρυσομπόλη

Το ψαρέψαμε στο facebook

Πηγή : pyrgos trifylias

Περισσότερα ...